For best IPTV provider, please visit: WWW.IPTV.CAT For best IPTV provider, please visit: WWW.IPTV.CAT
மேக் என் கவிதைகளைத் திருத்தும் போது மிகவும்
வருத்தப்படுவேன்னு உங்ககிட்ட சொல்வேன்.
அவ மோசமான எடிட்டர்!
அதன் அர்த்தம் என்னன்னு சொல்லுங்க.
அதாவது, மேக் கவிதை டீச்சர்,
எழுதுவதிலும் எடிட்டிங் செய்வதிலும் மிகவும் திறமையானவங்க.
அதனால மேக் என் கவிதைகளை வெட்டிகிட்டே இருப்பாங்க.
அவங்க நல்லா இல்லைன்னு சொல்றதை நினைச்சு நான் அழுது கோவப்படுவேன்.
ஒவ்வொரு முறையும் அவங்க சொல்றது சரின்னு அடுத்த நாள் எனக்குப் புரியும்.
ஆனா அது நடக்கும் போது, நான்...
நான் முன்னேறியிருப்பேன்.
- நீ சொல்லமாட்டியா பேபி? - ஆம்.
கிளிஷேக்களுக்கு ரெண்டு வகையான அணுகுமுறைகள் இருக்கு.
நான் எப்போதும் அதை அழிக்கப் பார்ப்பேன்.
ஆண்ட்ரியா அதை உறுதிப்படுத்துவதில் குறியா இருக்கா.
கவிதையின் செய்தியை நீ உண்மையிலேயே உள்வாங்கி
ஆனா, ஆ, என்னிடம் அதிகம் சொன்னால், இதை உன்னால் திருத்த முடியாதுன்னு,
எனக்குப் புரியுது.
இதையெல்லாம் நீயாவே சொந்தமா செய்ய முடிஞ்சா,
நான் இங்க இருக்க மாட்டேன்.
எனக்கு உன் முறையும் என் முறையும் பிடிக்கும்.
ஆனா என் முறை கொஞ்சம் வேடிக்கையாக இருக்கும்.
இப்போதைக்கு கவிதைக்கு "டெத் ஆந்தெம்" ன்னு தலைப்பு வைக்கிறேன்.
நேற்றிரவு தொடக்கத்தைப் படிச்சுட்டு
மேக்கிடம் சொன்னேன், "நான் மட்டும் ஆவணப்படத் தயாரிப்பாளராக இருந்தா,
ஏதோ நடந்து கொண்டிருக்கும்போது, ஆவணப்படத்தை கட்டாயம் இந்த கவிதையை
குரல்வழியாக சொல்வதன் மூலம் தொடங்குவேன்."
மேக் கேட்கிறார், "என்ன நடக்கும்?" "தெரியல. ஒருவேளை என் இறுதிச் சடங்கு."
மேக், "இல்ல!" என்பதை கேட்கலாம், அது மிகவும் சங்கடமாக இருந்தது.
பதட்டமா இருக்கு!
அதைப் படிப்பது எனக்கு அச்சமூட்டியது.
முதலில், வயிற்று பூச்சின்னு நினைச்சேன்.
"வாழ்க்கை கீதம்"
ஆனா அது வயிற்று அனகொண்டா போல தோன்ற தொடங்கியபோது,
என் டாக்டர் CAT ஸ்கேன் செய்ய சொன்னார்.
வாழ்நாள் முழுவதும் உடல்நலம் குறித்த பதட்டத்துடன் பீதி தாக்குதல்களுடன்
மற்றும் நாள்பட்ட மரண பயம்,
ஸ்கேன் டெக்னீஷியன் என் இடுப்பைப் பார்க்க நிலைகளை மாற்றச் சொன்னபோது
நான் நடுங்கிக் கொண்டிருந்தேன்.
என் உள்ளங்கைகள் வேர்த்து ரேகைகள் மூழ்கிடுச்சு.
அந்த டெக்னீஷியன் வழக்கத்தை மீறி என்னை காருக்கு அழைத்து போனார்.
நான் அவரது தோளில் சாய நடுவில் இரண்டு முறை நின்றோம்.
அடுத்த நாள் காலை, என் பாக்கெட்டில் இருந்த ஃபோன் அடித்தது.
'கருப்பைகளில் பல பெரிய புற்றுக் கட்டிகள் இருப்பதாக சந்தேகிக்கப்படுகிறது.'
என் கைகள் மரத்துப் போயின.
எனக்குப் பிடித்தவர்களைப் பிடிக்க முயற்சி செஞ்சு கைகள் மரத்துப் போயின.
'இது கெட்ட கனவின் ஆரம்பம்,' ன்னு நினைச்சேன்.
என் டாக்டர்கள் குணப்படுத்த முடியாதது என்று அறிவிக்கும் டயக்னாசிஸ்.
என்னுடைய மோசமான பயம் உண்மையானது.
எல்லாரும் இருங்க,
ஏன்னா என்னுடைய கதை மகிழ்ச்சியைப் பற்றியது, அதை எப்போதும் கண்டுபிடிக்க
வேண்டியதில்லை என்பதை உணர்ந்தவுடன் அதைக் கண்டுபிடிப்பது எளிது.
இன்றிரவு, என் கெஸ்ட் பல கவிதைப் புத்தகங்களை வெளியிட்டுள்ளார்
மேலும் உலகம் முழுவதும் பல பேசும் கவிதைகளை நிகழ்த்தியுள்ளார்.
கொலராடோவின் அரசவைப் புலவர், ஆண்ட்ரியா கிப்சன்.
அரசவைப் புலவராக இருப்பது கடுமையான பணி,
மேலும் இவை எல்லாம் உங்கள் வாழ்க்கையில்
நீங்கள் புற்றுநோய் பயணத்தின் நடுவில் இருக்கும் போது வருகின்றன.
ஆம். நாம் அனைவரும் இறந்து போகக் கூடியவர்கள்,
நாம் அனைவரும் இந்த உலகிலிருந்தும், மற்றவர்களிடமிருந்தும்,
விடை பெறப் போகிறோம்,
நம் உடல்களுக்கும் விடைகொடுக்கப் போகிறோம் என்ற புரிதல்,
விழிப்பைத் தரும், தெரியுமா?
உடனடியாக, உங்க கண்கள் விரிஞ்சு
உங்களுக்கு பிரமிப்பாக இருக்கும்.
ஒரு நொடி கூட வீணடிக்க தோணாது.
நான் முன்பு நிறைய நேரத்தை வீணடிச்சுக்கிட்டு இருந்தேன்.
லாங்மாண்ட், கொலராடோ
புரோக்பேக் மவுன்டைன்
நான் என்ன செஞ்சாலும், அவை போஸ்ட்மேன் பார்த்து
குரைப்பதை நிறுத்த முடியல.
ஏன்னா ஸ்குவாஷ் நினைக்குது, "இங்குள்ள மெடிக்கல் பில்ஸ்
நியாயமே இல்லாதவை.
எங்க வீட்டிலிருந்து அவற்றை எடுத்துட்டு போ!"
நான் ஏதாவது ஒன்றை நம்ப வேண்டும் என்றால்,
அது தபால் பெட்டியாக இருக்கும்.
ஏன்னா ஏ கிறிஸ்துமஸ் ஸ்டோரி என்ற திரைப்படத்தில் ஒருவன்
ஃபர்னசுடன் போராடுவது போல் நான் அதோட போராடுறேன்.
என்னால... பனி அகற்றும் கருவிகள் அதை
இடித்து தள்ளாமல் பாதுகாக்க முடியல.
ஒரு முறை பார்க்கணும்.
அவங்க ஏன் தபாலை இதுல போடுவதில்லைன்னு எனக்குப் புரியல.
இது வெறும்...
இதுல அவங்க தபாலை போட இது நகரக் கூடாது.
கருமம். இன்னொரு பாறை.
பாறைகள் என்ன செய்யுது?
அவை அதை நிலைநிறுத்துகின்றன.
ஆம்!
நான் இது சிறப்பானதுன்னு நினைக்கிறேன்.
நான் போஸ்ட்மேனாக இருந்தா, நான் இதை டெலிவர் செய்வேன்,
ஏன்னா, எல்லாரும் முயற்சி செஞ்சது எனக்குத் தெரியும்.
முயற்சி செய்வது தான் முக்கியம்ன்னு நினைக்கிறேன்.
கிப், கார் சாவி எங்கன்னு தெரியுமா?
இல்ல.
கிடைச்சிடுச்சு.
ஆண்ட்ரியாவுக்கு ஒரு அசாத்தியமான திறமை உள்ளது.
சாதாரணமா... எல்லை கடக்காத நபர்களுடன் நட்பு கொள்ளும் திறன் உள்ளது.
நாங்க ஆண்ட்ரியாவின் டாக்டரின் திருமணத்திற்கு போனோம்...
என் புற்றுநோய் மருத்துவர் இல்ல.
- என் குடும்ப மருத்துவர். - ஆம்.
அவர் என்னுடைய நெருங்கிய நண்பர்.
அது ஒரு ஆர்தடாக்ஸ் திருமணம்,
அவங்க ஆண்கள், பெண்களுக்குத் தனி நடன தளத்தை அமைச்சாங்க.
எங்களுக்கு என்ன செய்வதுன்னு தெரியல, அதனால்...
நாங்க பார்க்கிங்கிற்கு போய் டான்ஸ் ஆடினோம்,
ஏன்னா "எந்தப் பக்கத்தை தேர்ந்தெடுப்பது?"
ஆனா அவர் அற்புதமானவர். எங்களுக்கு மரண பயத்தை செயலாக்க கூட்டங்கள் இருக்கும்.
நாங்க ஃபோனில் பேசுவோம் அல்லது ஜூமில் சந்திப்போம்
மேலும் நாங்க மரணம், இறப்பது பத்தி பேசுவோம்...
நான் இதை மேகிடம் எப்போதும் சொல்வேன்.
எல்லாரும் சேர்ந்து இறந்தால் இறப்பு
சுலபமானதுன்னு சின்ன வயதில் யோசிச்சிருக்கேன்.
மேலும் ம்ம்... இப்ப என் மனசு மாறிடுச்சு,
ஏன்னா... என் எல்லா நண்பர்களையும் பார்க்க முடிகிறது,
என்னுடைய மரணம் பல வழிகளில்
அவர்கள் யார் என்பதை இன்னும் தெளிவாகக் காட்டும் என்பதை என்னால் பார்க்க முடியுது.
ம்ம், ஆனா...
நான், ஆ...
நான் கட்டாயம்...
இறந்துடுவேன்னு சொல்ல விரும்பல.
நாங்க எல்லாம் பார்ட்டி அனிமல்ஸ்.
- காத்திருக்க முடியாது. - உன்னை இங்கே இழுத்து போகணுமா?
ஆமா.
- வலிக்குது - பரவாயில்ல.
அதை விளக்கமுடிந்த ஒரே வழி
அது என் இடுப்புப் பகுதியில் மைக்ரேன்...
போன்றது.
நான் இதுவரை எந்த வலி மாத்திரைகளும் எடுக்கல,
ஆனா நேற்றிரவு எடுத்தேன்.
ஆனா என் சகோதரி ஆக்ஸிகான்டினுக்கு அடிமை, அதனால்...
எங்க முடியுமோ அங்க அதைத் தவிர்த்துடுவேன்.
இன்னிக்கு என்ன படம் பிடிக்கிறீங்க?
அவங்களுக்கு என் மேல மோகம்.
அப்படியா?
அவங்க காரணமில்லாம என் வீட்டுக்கு வந்து...
- பார்ப்பது சுலபம். - ...நான் செய்வதை படம்பிடிச்சாங்க.
- நீங்க பிரமாதமா இருக்கீங்க. - ஓ, நன்றி. நீங்களும்!
என்ன காரணம்ன்னு தெரியல,
எப்போதும் நிறைய ஆண்கள் என்னை பின்தொடர்ந்துகிட்டே இருக்காங்க.
கதிர்வீச்சு புற்றுநோயியல் மற்றும் மயக்க மருந்துக்கு முந்தைய பரிசோதனை
அவ்வளவு தான் எனக்குத் தேவை, அங்க உட்காருங்க.
- நன்றி. - பரவாயில்ல.
எனக்குப் பதட்டமா இருக்கு.
- எப்படி இருக்கீங்க? - சந்திப்பதில் மகிழ்ச்சி.
நீங்க வீல்சேரில் இல்லாதது மகிழ்ச்சி. நல்லா இருக்கீங்களா?
- தெரியும். கொஞ்சம் பரவாயில்ல. - சரி.
கேட்டதற்கு நன்றி.
2021 ஆம் ஆண்டு எனக்கு கருப்பை புற்றுநோய் கண்டுபிடிக்கப் பட்டது.
கருப்பை நீக்க அறுவை சிகிச்சை செஞ்சுகிட்டேன்
பிறகு ஆறு மாதங்கள் கீமோதெரபி எடுத்துகிட்டேன்.
ஆறு மாதங்கள் கழிச்சு புற்றுநோய் மீண்டும் வந்தது.
அது என் கல்லீரலிலும் என் உதரவிதானத்திலும் வந்தது.
இரண்டு வருட ஆயுட்காலம் எனக்கு இருப்பதாக தெரியவந்தது.
இன்னும் ஒரு ஆண்டு அதே கீமோ எடுக்க வேண்டியிருந்தது.
இதோ ஆண்ட்ரியா அவர்களின் இறுதி கீமோதெரபி சிகிச்சை முடிந்து வருகிறார்.
ஹை, பேபி. எப்படி இருக்க?
மகிழ்ச்சியா இருக்கேன்.
ஆனா நான்கு மாதங்களுக்குப் பிறகு,
அது மீண்டும் வந்துச்சு.
அந்த நேரம் அதை குணப்படுத்த முடியாதுன்னு சொல்லிட்டாங்க.
இப்ப நான் அந்த இரண்டு வருட ஆயுட் காலத்தைத் தாண்டிட்டேன்.
நான் சில சோதனை சிகிச்சைகளைத் தொடரலாம்ன்னு சொன்னாங்க,
ஆனால் என் டாக்டர், "நீங்கள் இனி சிகிச்சை பெற விரும்பவில்லை.
நீங்க உங்களை இறக்க அனுமதிக்க விரும்பினால்..." என்றார்.
ஆனா எனக்கு முடிந்தளவு வாழணும்.
"எனக்கு 50 வயது" ன்னு சொல்ல விரும்பறேன்.
எனக்கு 48 வயசு ஆகுது, இப்போ எனக்கு 50 ன்னு சொல்றது எனக்கு பிடிக்கும்.
அதனால் என் டாக்டரிடம் சொன்னேன்
அவர் எனக்கு வழங்கும் விஷயங்களில் ஒன்றை நிறுத்த
சிகிச்சை செய்வதை நிறுத்த வேண்டும்.
என்னால் முடிந்தவரை வாழ்வதற்கான காரியங்களைச் செய்து கொண்டே இருப்பேன்.
- வெள்ளிக்கிழமை சந்திப்போம். - நன்றி. இரண்டு நாட்களில் பார்ப்போம்.
சரி.
நான் அனுபவிச்சு சாப்பிட்டு மூணு வருஷம் ஆகிடுச்சு.
உங்களுக்கு புற்றுநோய் இருந்து கீமோ எடுக்கும்போது,
உங்களுக்கு சுத்தமா பசி போயிடும்.
ஆனால் என் வாழ்நாள் முழுவதும் வாழ முடிந்தால்...
சுவை மொட்டுகள் இல்லாமல் வாழ்வேன்.
நாங்கள் ஸ்டெஃபிடம் அவளுடைய செக்ஸ் லைஃப் பற்றி கேட்போம்.
ஆம்!
- அவளுக்கு புது காதலி இருக்காங்க. - ஆம்.
ஸ்டெஃப் ஒரு நாள் கூப்பிட்டு சொன்னாங்க,
"அவ எனக்கு ஃபிங்கரிங் செஞ்சா."
- உண்மையில்... - இல்ல, அது நடக்கல.
- இரு, என்ன சொன்ன? - நீங்க அழைச்சு
மேக் உனக்கு ஃபிங்கரிங் செய்வதா சொன்ன!
- நான்... நாங்க அப்படி சொன்னோமா? - ஆம்.
- நான் தானாகவே என் தகவலை சொல்லல. - நாங்க அழைச்சு...
ஏன்னா கேன்சர்.
நாங்க... இரு, இரு. நாங்க ஏன் ஸ்டெஃப் கிட்ட இத சொன்னோம்ன்னு சொல்லு.
இது நம்ம நண்பர்களிடம் சொல்லும் பொதுவான விஷயமில்ல!
இரு, என்ன ஆச்சு?
நீ என்னை கூப்பிட்டு சொன்னது
மேக் இன்றிரவு அவங்க புற்றுநோய் குணமாகும் அளவு
இன்னிக்கு கடுமையா ஃபிங்கரிங் செய்யப்போறா.
நான் அப்படி சொல்லல!
அது என் ஃபோன்ல இருக்கு, கண்டுபிடிச்சுடலாம்.
இதப் படிச்சு சிரிச்சேன். இதை எஞ்சாய் பண்ண நான் காரை நிறுத்த
வேண்டியிருந்தது.
இல்ல... நான் சொன்னது, கவனம் செலுத்த.
ஸ்டெஃப். நானும் மேக்கும் இங்கு இருக்கோம்.
ஹெதர் உங்களிடம் செய்தியை சொன்னாங்கன்னு கேள்விப்பட்டோம்.
மேக் இன்றிரவு ஃபிங்கரிங் செய்து
எல்லாத்தையும் சரி பண்ணப்போறான்னு உங்களுக்குத் தெரியணும்.
அந்தரங்க பாகத்தில் விரலை விட்டு என்னைத் தூண்டும் போது
பிரார்த்தனை செய்யப்போவதாக மேக் கூறினார்.
- சரி, இரு... - பார்த்தியா? நீ சொன்ன!
நான் இந்த செய்தியை சொன்ன காரணம் உனக்குத் தெரியணும்,
எனக்கு எலும்பில் பரவும் புற்றுநோய் இருப்பதா ஹெதர் உனக்கு சொன்னாங்க...
உனக்கும் என் நண்பர்களுக்கும்
அது வருத்தமா இருக்கும்,
அப்படி நடக்கும் போது இது மாதிரி செய்திகளை தான் என் நண்பர்களுக்கு அனுப்புவேன்.
- சரிதான். எனக்கு வருத்தமே இல்ல. - அது எப்போதும் வேலை செய்யும்.
நீ அப்படி செஞ்சதால, உன் பதிலை ரீபிளே செய்யணும்.
சரி.
ஆண்ட்ரியா, மேக், நானும் கொஞ்சம் அழுதேன்,
அப்புறம் எனக்கு மீண்டும் நம்பிக்கை வந்துச்சு, நம்பிக்கையா இருக்கேன்,
இன்றிரவு உனக்கு ஃபிங்கரிங் செய்யப்போவது எனக்குத் தெரியும் என்பதால்.
பெருவிரலை வைத்து தூண்டுவதை பரிந்துரைக்கவா?
ஏன்னா சமீபத்தில் எனக்கு அப்படி நடந்துச்சு
எனக்கு புற்றுநோய் இல்ல,
அதுக்கு அதான் காரணமாக இருக்கலாம்.
உண்மையா, அது நல்லவிதமா தோணல,
ஏன் அது திரும்பி திரும்பி நடக்குதுன்னு தெரியல. ஒருவேளை நான் என் கருத்தை
பேசாதது...
இல்ல.
ஆம். ஐ லவ் யூ டூ சோ மச்.
ஸ்டெஃப் எப்போதும் வயதான பெண்களிடம் ஈர்க்கப்படுகிறாள்.
- அவ கேர்ள்ஃப்ரெண்டின் வயது 70. - இல்ல, 70 இல்ல!
- அப்படியா, நான் அப்படி நினைச்சேன். - 65 தான்.
- ரொம்ப இளமை. - தெரியும்.
- அதப் பத்தி உனக்கு என்ன கவலை? - ஏன்னா அது 20 ஆண்டுகள்.
ஸ்டெஃப்... ஸ்டெஃப் அவங்களை காதலிக்கிறா.
- ஆமா. - நீ அவங்களை காதலிக்கிற.
அவங்க இவளுக்கு முன்ன இறந்து போகக்கூடாதுன்னு நினைக்கிறா.
யோசிச்சா, சுவாரசியமா இருக்கு,
கிட்டத்தட்ட தன் வாழ்க்கையின் முடிவில்
இருப்பவங்களை காதலிப்பது.
"உங்க கூட அதிக நேரம் வேண்டும்"
அப்படின்னு நான் நினைப்பது போல ஒருவரை சந்திக்கல.
ஸ்டெஃப் கேட்கவே நல்லா இருக்கு. மேக் பத்தி அப்படி நினைப்பேன்.
எனக்கு எல்லா நேரமும் வேண்டும் அப்படின்னு.
அவ புத்தகம் வரும்போது நான் இங்க இருக்கணும்.
இந்த செம அனுபவம் எங்களுக்கு கிடைச்சுது.
அந்த நாள் எங்களுக்கு கிடைச்ச அனுபவத்தை உன்கிட்ட சொன்னேனா?
எந்த நாள்?
எனக்கு எலும்பில் பரவும் புற்றுநோய் இருப்பது தெரிந்த நாள்?
நான் நினைச்சேன்,
"எனக்கு வாழ இன்னும் இரண்டு மாதங்கள் தான் இருக்குன்னு,"
அப்படி இருக்கலாம், தெரியாது.
அப்படிதான் அன்னிக்கு நாங்க நினைச்சோம்.
அப்புறம், ம்ம்,,
நாங்க... ரொம்ப அழுதோம், அப்புறம்,
மேக் இந்த வீடியோ எடுத்து வந்தார்.
ஒரு ஏஜிங் ஆப் ஒன்றை பார்த்தேன்,
அதை ஷானியா ட்வைனின் "யூ ஆர் ஸ்டில் தி ஒன்"
பாட்டிற்கு அமைச்சேன்.
ஏன்னா நான் ஆண்ட்ரியாவிடம் காதலை சொன்னபோது அந்தப் பாடல் பிளே ஆச்சு.
இன்னும் வலுவாக போகிறது
இன்னும் நான் வருவது உன்னிடம் தான்
எனக்குச் சொந்தமானவன்
நீ தான் எனக்கு வாழ்நாள் முழுவதும் வேண்டும்...
அதாவது, நான் இந்த நபரை நேசிக்கிறேன்.
அவ ரொம்ப கடினமானவள்.
நான் இந்த நபரை நேசிக்கிறேன்.
ஆனா... ஆம்.
வயதான மேக்கைப் பார்த்தபோது இதை விட என்னை நான்
தெளிவா பார்த்ததில்லை என்பது போல் இருந்தது.
அவ முகத்தில் பல ஆண்டு காதலைப் பார்த்தேன்.
அவ எங்களை எதிர்காலத்திற்கு அழைத்துச் சென்றதை
பார்க்க முடிந்தது.
அதில் ஒவ்வொரு பாகத்திலும் நான் அவளுடன் இருப்பதை உணர்ந்தேன்.
ஒரு மனிதன் இறக்கும் போது...
"டிங்ச்சர்"
...ஆன்மா உடலை இழந்து தவிக்கிறது,
அதன் கைகளையும், அவற்றில் உள்ளவற்றையும் இழந்து தவிப்பதாக துக்கப்படுகிறது.
தொண்டை அடைக்கும் கூச்ச உணர்வு பள்ளியின் முதல் நாளில்
சத்தமாக வாசிப்பதை இழந்து தவிக்கிறது.
ஆன்மா இடிபட்ட கால் சிறு விரல், ஆடும் பல், முழங்கை எலும்பு
ஆகியவற்றை இழந்து தவிக்கிறது
என்று கற்பனை செய்து பார்.
ஆன்மா அப்போதும் கேட்கிறது,
"என் முழங்கை எலும்பு ஏன் அப்படி செய்தது? அது வினோதமாக இருந்தது"
அழுவதால் ஈரமாகும் கன்னங்களை ஆன்மா இழந்து தவிப்பதாக
கற்பனை செய்து பார்.
அபிலாஷையாக காத்திருக்கும் கீழே விழும் ஒவ்வொரு இமை முடியையும்
ஆன்மா இழந்து தவிப்பதாக கற்பனை செய்து பார்.
ஒரு மனிதன் இறக்கும் போது, ஆன்மா பிரபஞ்சத்தை
வெட்கப்படும் ஒன்றுக்காக,
இழக்கும் பொறுமைக்காக பிரபஞ்சத்தைத் தேடுகிறது,
போராடும் கடைசி நரம்புக்காக,
குரல்வளையின் வலி கேட்கப்பட தேடுகிறது.
ஆன்மா இவற்றை இழந்து தவிப்பதாக கற்பனை செய்து பார் பசி,
வெறுமை,
ஆத்திரம்,
மடக்கக் கற்றுக் கொடுக்கப்படாத முஷ்டி - மடங்கியது,
இறுக்கமாக கற்றுக் கொடுக்கப்படாத பற்கள் - இறுகின,
காதல் செய்ய கற்றுக் கொடுக்கப்படாத உடல் - காதல் செய்தது
பசியுள்ள பேய் கல்லறையிலிருந்து வெளியேறுவது போல.
ஆன்மா முதுமையின் என்றென்றும் இல்லாததை இழந்து தவிக்கிறது...
பிறந்தநாள் வாழ்த்துக்கள்!
- மேலும் பல ஆண்டுகள் - மேலும் பல ஆண்டுகள்
உடல் நோயுற்று இருந்த ஒவ்வொரு நாளையும்
ஆன்மா இழக்கிறது,
இப்போது அது கட்டாயப்படுத்தப்பட்டது,
இங்கே அது காய்ச்சலிலிருந்து உருவானது.
காய்ச்சல் என்பது உடல் எப்படி ஜெபிக்கிறது,
எப்படி எரிகிறது, எப்படி கெஞ்சுகிறது என்பதுதான்.
உடல் கைவிட முடியாததை ஆன்மா இழக்கிறது.
வேறு எது அனைத்தையும் இறுக்கிப் பிடித்திருக்க முடியும்?
ஆண்ட்ரியாவுக்கு தீவிர மருத்துவ அவசரநிலை,
அவங்க பெருவிரல் தானே கழண்டு வருவது.
நர்ஸ் திரும்பி வரும்போது அதை நான் அவங்ககிட்ட எடுத்து வருவேன்,
ஏன்னா இது கட்டிகளை விட கொஞ்சம் அதிகம் முக்கியமானதுன்னு
நினைக்கிறேன்.
விண்வெளியில் உள்ள எதுவும் அதை கற்பனை செய்து பார்க்க முடியாது.
எந்த வால் நட்சத்திரமும், எந்த நெபுலாவும்,
எந்த ஒளிக்கதிராலும் புரிந்துகொள்ள முடியாது பிரமிப்பின் நிலப்பரப்பு,
அவமானத்தின் வெப்பத்தை,
விரல் நுனிகள் முதல் நரை முடியை இழுத்து
தூர எறிந்துவிடுகின்றன.
"என்னால் அதை கற்பனை செய்து பார்க்கவே முடியவில்லை,"
நட்சத்திரங்கள் சொல்கின்றன.
"புல்லரிப்பு பற்றி எங்களுக்கு சொல்.
வலி பற்றி மீண்டும் சொல்."
இந்த நிகழ்விற்காக ஒரு கவிதை ஒர்க்‎ஷாப் நடத்துகிறேன்.
நான் எப்படி கவிதை எழுத தொடங்கினேன்னு தொகுப்பாளர்கள் கேட்கிறார்கள்.
நான் வடக்கு மைனேயின் ஒரு சிறிய நகரத்தில் வளர்ந்தேன்.
அங்கு பெரும்பாலானோர் பணியாளர்கள்.
அவர்களிடம் அதிகம் பணம் இல்லை, ஆனால் அது மிக அழகு.
நான் வளரும் போது என் வாழ்க்கையில் கலைஞர்கள் யாரும் இல்லை.
எனக்குப் புலவர்கள், எழுத்தாளர்கள் யாரையும் தெரியாது.
ஒருத்தர் வளர்ந்து கலை மூலம் சம்பாதிக்க முடியும்ன்னு எனக்குத் தெரியாது.
என் இருபதுகளின் தொடக்கத்தில் கொலராடோ வந்தேன்,
பேசும் கவிதைப் போட்டியை கண்டுபிடிச்சேன்.
அது குறித்து எனக்குப் பிடிச்சது என்னனா
மற்ற கவிதைகளை விட அதிகம் அணுகக்கூடியது.
இதுக்கு PhD தேவைப்படாது.
ஆனா நான் மைக்கில் பேசியதே இல்லை. "நடக்கவே நடக்காது" ன்னு நினைச்சேன்.
மேடைப் பேச்சு எனக்கு அதிகம் அச்சமூட்டியது.
என்னுடைய எக்ஸ், பெத்தியுடனான உறவு முறிந்தது.
இனி இழக்க எதுவுமேயில்ல என்ற உணர்வு அது,
நான் கவலைப்படவே இல்ல. நான் மேடையில் ஏறி...
ரொம்ப பதட்டமா இருந்தேன்.
பேப்பர் பறக்கும் சத்தத்தை மீறி என் குரல் வெளியே வரல.
இந்த கவிதையை எழுதினேன்...
இந்த கவிதையை கொஞ்சம் காலம் முன்பு எழுதினேன்.
நான் உணர்ச்சிவசப்பட்டேன்,
மேலும், எனக்கு அப்படித் தோன்றவில்லை. நான்... எனக்குத் தெரியாது.
சரியான வார்த்தை தெரியாததால், "விரிவான."
நட்சத்திரங்கள் போன்ற வெண்மையான என் முட்டிகள் கொண்டு சண்டையிட்டேன்,
சேலம் போன்ற வடிவில் காயங்கள் ஏற்படுத்தினேன்.
புரிந்துகொள்ள பட்டப்படிப்பு
தேவையில்லாதது போன்ற கவிதை எழுதுவது எனக்கு எப்போதும் முக்கியம்.
நான் சில சமயங்களில் இந்த உலகத்தை இருப்பதை விட
அழகாக சித்தரிப்பதற்கு இதுவே ஒரு காரணமாக இருக்கலாம்.
ஏன்னா பெரிய வார்த்தைகளை
கற்பதில் எனக்கு ஆர்வமில்லை.
எனக்கு ஒருசில வார்த்தைகளே தெரியும், என் முதல் புத்தகத்தை வெளியிட்ட போது,
பப்ளிஷர் சொன்னார்,
"ஆண்ட்ரியா, இந்தக் கவிதைகள் எல்லாத்துலயும் ஒரே மாதிரியான வார்த்தைகள் இருக்கு."
நான் சொன்னேன், "அவ்வளவு தான் எனக்குத் தெரியும்!"
ஏன் ஒருத்தருக்கு புரியாத கவிதையை எழுதணும்?
அதோட ஒருவரை உணர்வுப்பூர்வமா குழப்பும் கவிதை எதுக்கு.
என் இதயம் உடைந்த ஃப்ரீசர் அலமாரி என்று எனக்குத் தெரியும்.
அதனால்தான் அது எதையும் உறைய வைக்க முடியாது,
அதனால், இல்லை, நான் "எப்போதும் அழுவதில்லை",
நான் வழக்கத்திற்கு மாறான செயல்களில் ஈடுபடுகிறேன்.
அந்த நேரத்தில் யாரும் தற்கொலை எண்ணங்கள்
குறித்து மேடையில் பேசிக் கேட்டதில்லை.
அதனால் நான் தற்கொலை பற்றி என் போராட்டங்களைப் பற்றி...
...நேர்மையாக எழுதத் தொடங்கினேன்.
படுக்கையிலிருந்து எழ முடியாத ஒவ்வொரு நாளுக்கும்,
உங்கள் இலக்கின் மையத்திற்கு,
இறக்க விரும்பிய எவருக்கும்,
நாம் செய்யக்கூடிய குணப்படுத்தக்கூடிய விஷயம்
மற்றவர்களும் இதை உணரக்கூடிய அளவு நமக்கு நாமே
மீண்டும் மீண்டும் நினைவுபடுத்திக் கொள்வதுதான்.
அந்தக் கவிதைகள் அதிக நம்பிக்கையூட்டுவதாக இருந்தன.
ஏன்னா போராடிக்கொண்டிருக்கும் மற்றவர்களுடன் நான் பேசிக்கொண்டிருப்பதாலும்
அது அவர்களுக்கு ஆறுதல் அளித்ததுன்னு நினைக்கிறேன்.
"எனக்கு என்ன கிடைக்கும்?"ன்னு ஆண்ட்ரியா கவிதை பற்றி நினைப்பதில்லை
தெரியுமா, ஸ்பாட்லைட்டில் இருக்கும் இந்த நபர் போல,
"மக்களுக்கு கொடுக்க நான் என்ன உருவாக்கலாம்?" என்று நினைப்பவர்
அதனால் தான் அது நீண்ட காலம் நீடித்திருக்கிறதுன்னு நினைக்கிறேன்.
இன்றிரவு தோற்றமளிப்பது திரு. ஆண்ட்ரியா கிப்சன்
நான் ஒரு நிகழ்ச்சி நடத்தினேன்
அங்க ஒரு இசை மேலாளர் வந்தாங்க
அவங்க நான் ஒரு கவிஞரை இதுவரை கையாண்டதில்லைன்னு சொன்னாங்க,
ஆனா எனக்கு முயற்சி செய்யனுமா? நான் "ஆமாம்!" ன்னு சொன்னேன்.
கிப்பி! சந்தோஷமா இரு.
பதட்டமா இருக்கு!
பரிசுத்தரே, நான் பரிசுத்தமாக இருக்க விரும்புகிறேன்.
நான் ஏற்கனவே புனிதமானவன் என்பது அப்போது எனக்குத் தெரியாது.
மக்கள் வந்ததைப் பார்த்து அதிர்ச்சியடைஞ்சோம்.
நான் இதை சொல்வதை அவங்க விரும்புவாங்களா தெரியாது,
ஆண்ட்ரியா தான் கவிஞர்களின் ராக்ஸ்டார் போல இருந்தார்.
ஆண்ட்ரியா கிப்சன் விற்றுத் தீர்ந்துவிட்டது!
ராக் கிளப்களில் பயணம் மேற்கொள்ளப் போகும் முதல் பேசும் கவிதை கவிஞர்.
நிகழ்ச்சி கொந்தளிப்பாகவும் ஆற்றல் மிகுந்ததாகவும் இருந்தது,
பார்வையாளர்கள் குடித்திருந்தனர், அந்தரங்க உடல் உறவுகளில் ஈடுபட்டிருந்தனர், மேலும்...
X-O-X-O-X-O...
...அது மூர்க்கத்தானமாக இருந்தது!
நான் ஒரு கவிதையைத் தொடங்குவேன்
பார்வையாளர்கள் அதை என் கூடவே சொல்வார்கள்.
ஐயோ, அது... கனவு போல் இருந்தது!
நான் அந்நியர் ஒருவர் பக்கத்தில் உட்கார்ந்திருந்தால்
அவர் என்னிடம், "என்ன வேலை செய்கிறீர்கள்?" என்று கேட்டால், நான் "'கவிஞர்" என்பேன்.
என்னால் அதை நம்ப முடியவில்லை.
நான் அவ்வளவு அதிர்ஷ்டம் செய்தவன்.
அப்படிதான் மேக்கை சந்தித்தேன்.
மேக்கும் பேசும் கவிதை கவிஞர்.
நான் கவிதை படிக்கப் போனேன், அவளும் அதே இரவு படித்தாள்.
எந்த கருத்தடை முறையைப் பயன்படுத்துகிறீர்கள் என ஒருவர் கேட்டார்,
"ஓரினச்சேர்க்கை முறை."
அவ சொன்னதை கேட்டதும், "அற்புதம்" ன்னு நினைச்சேன்.
நான் வேற ஏதோ தவறவிட்டது போல் உணர்கிறேன்,
நானே, பெரும்பாலும்...
கவிஞர்கள் ஒரு வகையான நெருக்கமான சமூகம்,
அதனால் ஒருவருக்கொருவர் தெரியும்.
ஒருவரையொருவர் தேசிய கவிதை விழாக்கள், எழுத்துப் பயிற்சி
விழாக்களில் பார்த்தோம், பல ஆண்டுகளாக வெறும் நண்பர்களாகவே இருந்தோம்.
அது கேஷுவலாக இருந்தது.
பின்னர் நாங்கள் ஓக்லாந்தில் ஒரு பெரிய போட்டிக்குப் பிறகு நடனமாடினோம்.
அவள் முழுக்க பூனைகள் இருந்த ஒரு பூனைக் குட்டி உடையில் இருந்தாள்!
அவள் நன்கு நடனமாடுவாள், அவள் நடனமாடி நான் பார்த்ததில்லை.
அவள் அவ்வளவு நல்ல டான்ஸர் என்று நம்பமுடியவில்லை,
நானும் தான் என உனக்குத் தெரியும்.
நடனமாடும் போது எனக்கு வியர்க்கும், ஏன்னா நான் முழு வீச்சில் ஆடுவேன்.
நான் என்ன செஞ்சேன்னு உன்னிடம் சொல்லலாமான்னு தெரியல.
அவங்க... சும்மா... என் கைகளுக்கு கீழ் அவங்க கைகளைத் தடவி
அவங்க உள்ளங்கைகளை நக்கினாங்க...
நான் நினைச்சேன், "இது வினோதமா இருக்கு.
பாலுணர்வைத் தூணடுது."
பண்படாத செயல்.
இது யாரிடமும் செய்வதற்கு பொருத்தமானதுன்னு சொல்ல வரல.
பிறகு எங்களது பரஸ்பர நண்பருடன் எலிவேட்டரில் போனேன்
அவங்க சொன்னாங்க, "ஆச்சரியமேயில்லை.
ஆண்ட்ரியாவுக்கு பல வருடங்களா உன் மீது காதல்." நான் கேட்டேன், "என்ன?"
"அதுதான் ஓரினச்சேர்க்கையாளர் ஜேம்ஸ் டீன். நீ என்ன சொல்ற?"
அவங்க சொன்னாங்க, "நீ அவங்களைப் போலவே இருக்க.
வளைவு நெளிவுடன், சிவப்பு லிப்ஸ்டிக்." நான் சொன்னேன்...
நான் ஒருவரைப் போல இருப்பது பத்தி யோசிச்சதே இல்ல.
எனக்கு வாழ்நாள் முழுவது உடல் பற்றிய கசப்புணர்வு இருந்தது.
குழந்தைப் பருவம் முழுவதும், எடை குறைப்பு கேம்புக்கு போனேன்.
அதனால், நான் ஆண்ட்ரியாவை சந்திக்கும் போது,
இப்ப இருப்பதை விட 50 அல்லது 60 பவுண்டு எடை அதிகம் இருந்தேன்.
என் கூட இருந்தவங்களுக்கு என் உடல் வசதியானதா ஆயிடுச்சுன்னு நினைச்சேன்.
ஆண்ட்ரியா எனக்கு முதலில், "வெளியே போக விருப்பமா?"ன்னு செய்தி அனுப்பிய போது
நான் "கட்டாயம், யாருடன்?" அப்படின்னு கேட்டேன்.
எம், மேகனையும் என்னையும் பத்தி என்ன நினைக்கிற?
அவ தான் உன் காதலின்னு தோணுது.
- என்ன? - என்ன?
மேக்கிற்கு பிடித்த கலைஞர் லானா டெல் ரே,
ரெட் ராக்ஸில் முன் வரிசை டிக்கெட்டுகள் வாங்கினேன்
நான் அவளை நிகழ்ச்சியைப் பார்க்க அழைத்தேன்.
பிறகு என்னை கோலராடோவில் இருந்து விமானத்தில் அழைத்துச் சென்றனர்.
தி பிரின்சஸ் டயரீஸ் படத்தில் நான் வசிப்பது போல் தோன்றியது.
"நான் விமானத்தில் இருக்கிறேன்!"
ஸ்குவாஷ், நீ என் நண்பர் மேகன் ஃபாலியை சந்திக்கப் போற.
நீ உற்சாகமா இருக்கியா?
நாங்க கச்சேரி அன்னிக்கு காலை தூங்கி எழுந்தோம்
"வென்யூ எவ்வளவு தூரம், எப்ப நிகழ்ச்சி தொடங்குது,"ன்னு கூகுளில் பார்க்கிறேன்.
அதைப் பார்த்தோம்... அது மே 13 நடக்க இருந்தது.
"கச்சேரி மே 12" அப்படி தோணிச்சு.
நாங்க அந்த நிகழ்ச்சியைத் தவற விட்டுட்டோம்.
நான் நிகழ்ச்சி குறித்து வருத்தப்பட்டது போல் நடித்தேன்,
ஏன்னா அவங்க கவனம் என் பக்கம் திரும்பனும். நான்...
அவங்க சொன்னாங்க, "நீங்க இங்க வரக்கூடாது, நான் உங்க நிர்வாண உடலைப் பார்க்கிறேன்?"
அது... அது முதல் முறை, நான் என் உடலை பரிசாகக் கொடுத்தது போல,
நான் மறைக்க முயற்சிப்பது போல அல்ல.
மேலும்...
...அவங்க என் வயிற்றில் முத்தமிட்டாங்க, அது, நான் சின்னதா இருந்ததிலிருந்தே
எச்சரிக்கையுடன் இருக்கணும்ன்னு சொல்லப்பட்ட உடல் பாகம்.
அவங்க, "செக்ஸி, செக்ஸி!" ன்னு சொல்லிக்கிட்டே இருந்தாங்க.
அது... ஒருத்தர் காயத்தை
முத்தமிட்டு அதை குணப்படுத்துவது போல இருந்தது.
நான் குட்பைன்னு சொல்லல.
- உனக்கு நான் போகணுமா? - இல்ல.
- என் வேலையை நான் விடணுமா? - ஆம்.
அப்புறம் நான் என்ன பண்ணனும்?
என்னைப் பாத்துக்கணும்.
அது என் மனதில் இருக்கும் எண்ணத்தை மாத்திச்சு, அதாவது,
ஆண்ட்ரியா என் உடலை நேசிக்க முடிஞ்சா, நான் என் உடலை நேசிக்க முடியுமா?
கோவிட் காலத்தில், கவிதையிலிருந்து விலகி ஒரு நினைவுக் குறிப்பை எழுத ஆரம்பிச்சேன்.
அது என் உடலைப் பற்றியது.
அப்போ என் துணைக்கு புற்றுநோய் பாதிச்சுது, நான்,
நான் என் ஆடை அளவை பற்றி நினைவுக் குறிப்பு எழுதறேனா?
அதாவது, என்ன... என்ன?
பேபி, நான் பார்க்க நல்லா இருக்கேனா?
முழுமையா, ஆழமா, உண்மையிலேயே, அதிகமா.
உண்மையிலேயே, அதிகமா!
இருக்கியா?
கீமோ காரணமா அவங்க முடியெல்லாம் உதிர்ந்து போச்சு.
"அழகான முடியை மிஸ் செய்யறியா?" அப்படி ஏதோ
இல்ல ஏதோ கேட்டேன், மேலும்...
அவங்க சொன்னாங்க, "எனக்கு ஒரு உடல் இருந்தா போதும், பார்க்க எப்படி இருந்தாலும் சரி."
உடல் பிம்பம் பற்றிய எனது முழு வரலாற்றின் உச்சக்கட்டம்,
அது ஒரு வகையான...
சூழலை மாற்றும் தருணம்.
நம் உடல்கள் ஆரோக்கியமா இருக்கும்போது, அவற்றுக்குப் பாராட்டு
நன்றியுணர்வுடன் இருப்பதைத் தவிர வேறு எதையும் செய்வதன் உறுதியின்மை.
உலகைக் கருத்தில் கொள்வது அல்லது காயங்களை.
ஹலோ, குட்டி பிசாசு.
நான் உன்னை அதிகம் நேசிக்கிறேன்.
அச்சச்சோ, இன்னிக்கு என்னை முத்தமிடக் கூடாது.
அதுக்கு நாலு நாட்கள் காத்திருக்கணும்.
ஹம், நானும் காத்திருக்கணும்.
மேக்கும் காத்திருக்கணும்.
பொதுவா இன்னிக்கு எனக்கு மருந்துகளின் பக்கவிளைவு இருக்குமா அல்லது நாளைக்கா?
இரண்டும் கொஞ்சம்.
சில சமயம் பிறகு, சில சமயம் இன்றிரவு.
கீமோ முடிந்தவுடன் எனக்கு ஸ்டீராய்ட்ஸ் பக்கவிளைவுகள் ஏற்படும்.
எனக்கு பக்க விளைவுகள் இருக்கும் போது நான் செய்யும்
வேடிக்கையான விஷயம் என்னன்னு தெரியணுமா?
- "குறைந்தபட்சம்." - "குறைந்தபட்சம்!"
அது என்னை வெறுப்பேத்தும்.
எனக்கு பக்கவிளைவுகள் ஏற்படும் போது...
ஆண்ட்ரியா சொல்வது, "குறைந்தபட்சம் எனக்கு ஒரு கிளாஸ் தண்ணீர் கொடு."
நான் கேட்பேன், "விளையாடுறியா?"
"குறைஞ்சது ஒரு ஸ்மூதி வாங்கி தர முடியுமா?"
அவ அன்னிக்கு பல பல விஷயங்கள் செஞ்சிருப்பா.
நான் சொல்வேன், "குறைந்தபட்சம்..."
அப்புறம் நான்... இப்ப அத சொல்லாம இருக்க பார்க்கிறேன்,
ஆனா, "குறைந்தபட்சம்" அப்படின்னு ஏன் சொல்வேன்னு தெரியல.
நியாயமேயில்லைன்னு எனக்குத் தோணும் வார்த்தை அது!
நான் உனக்காக ஒரு காதல் கவிதை எழுதப் போறேன்
அதன் தலைப்பு "குறைந்தபட்சம்."
இந்த ஹேர்கட் எனக்குப் பிடிக்காத அளவு,
நீண்ட முடி இருப்பதும் எனக்குப் பிடிக்கலை
அதனால் இனிமே குட்டையா தான் முடி வைக்கப் போறேன்.
அதைத் தவிர, அது என்னை கடினமானவளா காட்டும்.
நான் நினைக்கிறேன், உள்ளேயும்...
வெளித் தோற்றமும் பொருந்திப் போகணும்.
என் உள் தோற்றத்துக்குப் பொருந்த என் வெளித் தோற்றம் எப்படி இருக்கணும்?
இனிமை.
புத்திசாலி.
அழகு.
குறைந்தபட்சம்.
குறைந்தபட்சம்!
நான் என்னுடைய இரத்த பரிசோதனையை எடுத்துப் பார்த்து
என் கேன்சர் மார்க்கர் என்னன்னு பார்க்கப் போறேன்.
ஆண்ட்ரியாவுக்கு இரத்த பரிசோதனை மூலம் அளவிடக்கூடிய புற்றுநோய் இருக்கு.
அதுக்குப் பெயர் CA-125, புற்றுநோய் ஆன்டிஜென் 125,
இது உடலில் கருப்பை புற்றுநோயை அளவிட பயன்படுகிறது.
அதனால், கடந்த மூணு வருடங்களாக மூன்று வாரங்களுக்கு ஒருமுறை,
புற்றுநோய் வளருதான்னு பார்ப்பேன்.
அதாவது நான் இறந்து கொண்டிருக்கேனான்னு பார்க்கக்...
காத்திருப்பேன்.
மூன்று வார சுழற்சிகளில் நம்ம வாழ்க்கையை வாழறோம்ன்னு தோணுது.
அடுத்த இரத்த பரிசோதனைக்கு ஒரு வாரம்
இருக்கும் போது ஓயாமல் வாட்டும்,
உணர்வு மீண்டும் வந்துவிடும்,
அது ஒரு வட்டத்தில் போய்கிட்டே இருக்கும்.
கணவர்
கடந்த முறை சோதித்த போது என் CA-125 16 இருந்தது.
என்ன உணர வேண்டும் என்று தெரிந்து கொள்வது கொஞ்சம் கஷ்டம்...
குறிப்பாக, எனக்குத் தெரியல...
அந்த எண் 20களில் இருந்தால்.
அதிலிருந்து என்ன புரிந்துகொள்வது என்பது கொஞ்சம் கஷ்டம்.
அது 16 அல்லது அதற்கு குறைவா இருந்தா, நாங்க சந்தோஷப்படுவோம்.
எண்கள் உணர்ச்சிகளுக்குச் சமம் என்பது பற்றி நான் பேச விரும்பல.
சரி.
சரி, பேபி, நீ பார்க்காதே.
பேபி, எப்படி லாகின் செய்வது?
இதோ.
அதிகமா இருக்கு.
- எவ்வளவு? - அது 21 இல் இருக்கு,
உனக்கு என்ன தோணுது?
புற்றுநோய் என் உடலின் மற்ற பாகங்களுக்கு பரவுதுன்னு நினைக்கிறேன்.
அதாவது சிகிச்சை வேலை செய்வது நின்றுவிட்டதுன்னு நினைக்கிறேன்.
மேலும் அது...
ஒரு அதிசயம் நடந்தால் தவிர,
நான் சீக்கிரம் இறந்து விடுவேன்.
என் நண்பர்களுக்கு செய்தி சொல்வாயா?
என் நண்பர்களுக்குத் தெரியும் வரை என்னால்
அமைதியாக இருக்க முடியாது.
வேறு யாரையும் விட என் அம்மாவுக்கு ரொம்ப கஷ்டம்,
ஏன்னா அவங்க சகோதரி கருப்பை புற்றுநோயில் இறந்தாங்க
அதைத் தொடர்ந்து அவங்க அம்மா மனசு உடைஞ்சு இறந்தாங்க.
அதனால் அவங்க கிட்ட சொல்வது ரொம்ப உணர்வுப்பூர்வமானது.
மொத்தமா அதன் அர்த்தம் என்னன்னு தெரியல.
ஆனா டயக்னாசிஸ் என்னன்னு தெரியும்,
எப்படி இருந்தாலும் இந்த சிகிச்சை வேலை செய்வது நிற்கப்போகுது,
இப்ப அல்லது சீக்கிரம்.
மேலும்...
அதை நான் ஏற்கும் போது,
இந்த இனிமை எல்லாம் உள்ளே வரும்.
ஏன்னா நான் அதை ஏற்காத போது, அதை தான் நான் செய்யறேன்,
இந்த எண்ணை பிடித்துக் கொண்டு இருப்பது.
நான் ஏற்கும் போது, "இது தான் நடக்குது"
நான் வாழ்க்கையுடன் இசைந்து இருப்பேன்.
எல்லாருக்கும் இந்தத் தருணம் வரும்.
இங்கிருக்கும் எல்லாருக்கும்.
எல்லாருக்கும் அந்த நேரம் வரும்.
நான் எப்போதும் ஆண்ட்ரியாவிடம், "இது எதையும் நீ இல்லாமல் நான் செய்யமுடியாது."
நீங்க இங்க இருக்கீங்க, நீ இல்லாம நான் இதை செய்யமுடியாது.
ம்ம், உண்மை தான்.
நீ இல்லாம நான் இதை செய்யமுடியாது.
புது விருப்பப் பட்டியலை எழுதினேன்.
அதில் சாகசங்கள் எதுவும் இல்ல.
"சிறிய விஷயங்கள்"
பஞ்சி ஜம்ப்கள், விங்சூட்கள் அல்லது ஹாட் ஏர் பலூன்கள் இல்லை.
பயணங்கள் இல்லை
டால்பின் ஸ்விம் இல்லை.
எவ்வளவுதான் மனதைத் தொடும் விஷயங்களாக இருந்தாலும்,
நம்மில் பலருக்கு சின்ன விஷயங்களா
நினைக்கக் கற்றுக் கொடுக்கப்பட்ட அளவுக்கு அவை எதுவும் என்னைத் தூண்டவில்லை.
இவைதான் என்னுடைய மிகப்பெரிய, மிகச்சிறிய கனவுகள்.
தொலைந்த காதலுக்காக அழும் துக்கப் புறாவுடன் உட்காருவது.
என் பாட்டியின் விரலுறை கொண்டு
நண்பரின் துணிகளைச் சரிசெய்வது.
என் பியானோவை காதல் கவிதைகள் கொண்டு
அலங்கரிப்பது.
பேபி, டூல் பாக்ஸ் எடுத்து வரியா? நமக்குத் தேவைப்படும்.
- என் பவர் ட்ரில் வேணுமா? - தேவைப்படலாம்.
இங்கு நான்கு அணில்கள் இருக்கு, கொட்டைகள் எடுத்து வந்தால் சண்டை போடுகின்றன.
அதனால் இந்த வீடுகளை வாங்கினேன்.
புயலில் இருந்து தப்பிய ஒரே பைன் மரத்தில் அணில் தனது கூட்டை கட்டுவதைப் பார்ப்பது.
- சரி! - ஆம், ஆம்!
பனி அகற்றும் கருவிகள் தபால் பெட்டியை தள்ளி விட்டவுடன் அதை சரிசெய்ய.
நான் வெளியே வந்தேன், தபால் பெட்டி மொத்தமாக போய்விட்டது.
அதில் இருந்த எங்கள் தபால்களுடன்.
நீங்க தபால் பெட்டியைத் தேடிப் பார்த்தீங்களா?
அதாவது, நீங்க அதைப் பார்த்தீங்களா?
புயல் தபால் பெட்டியை தள்ளி விட்டவுடன் அதை சரிசெய்ய.
அது குழந்தைகள் விளம்பரத்துடன் இருந்தது வினோதமா இருக்கு.
அது குழந்தைகளுக்கானதா?
- இல்ல, அசல் தபால் பெட்டி. - ஆனா இதைப் பாரு.
அது ஃபிஷர் பிரைஸ்ன்னு சொன்னேன்!
நிஜமாவே ஃபிஷர் பிரைஸா?
கரடி தபால் பெட்டியை தள்ளி விட்டவுடன் அதை சரிசெய்ய
மீண்டும் பல முறை சரிசெய்ய.
கிப்பியிடம் கண்ணுக்கு குளிர்ச்சியான இந்த தீர்வு இருந்தது!
தினசரி என் அம்மாவிற்கு குட் நைட் சொல்ல.
- சரி, அம்மா, ஸ்வீட் டிரீம்ஸ். வருகிறேன். - லவ் யூ.
துன்பம் தரும் செய்தியைக் கேட்ட சில நிமிடங்களில் ஹாஸ்பிடல் எலிவேட்டர்
கதவை அந்நியர் ஒருவருக்குத் திறந்து வைத்திருக்க.
அனைத்திற்கும் நன்றி.
நர்ஸுக்கு பல முர நன்றி சொல்ல.
மிக்க நன்றி.
ஒரு பூச்சி இருக்கு.
அதை நான் வெளியே விடணும்.
நான் அதை கவனமாக வெளியே சுமந்து செல்லும் போது,
ஒரு சிலந்தி என் கைரேகைகளின் நடப்பதை உணர்வது.
நட்சத்திரங்களுக்குக் கீழே படுத்துத் தூங்கி
புதிய விண்மீன் கூட்டங்களை கண்டுபிடிப்பது.
இரட்டை நட்சத்திரங்கள்,
மேரி-கேட் மற்றும் ஆஷ்லே ஓல்சன்.
அது யாருன்னு எனக்குத் தெரியாது.
வானொளி வழியாக நிலவொளி எப்படி வந்து என் மேக்கின் முகத்தைத் தொடுகிறது
என்பதை மனதில் கொள்ள.
நான் சோகமாக இருந்தா உன்னை எழுப்ப அனுமதி இருக்கான்னு
கேட்பேன்னு நினைக்கிறேன்.
உனக்கு எப்போதும் என் அனுமதி உண்டு.
எங்கள் டூ சீட்டர் பைக்கின்
பின்புறத்தில் மேக்கின் கதகதப்பான கைகள் என்னைக் கட்டிக் கொள்வதை உணர
நாம கிட்டத்தட்ட வந்துட்டோம், இட்ஜ்! நீங்க தைரியசாலி.
துக்கப்படும்போது நடனமாடுவது.
தரைக்கு மேலே உள்ள நீச்சல் குளத்தில் கடலை உணருவது.
வலிக்கும் போது நேசிப்பது.
என் ஃபோனை மறப்பது.
அனைத்தையும் நினைவில் வைத்திருப்பது.
புற்றுநோய் வரும் முன், மனச்சோர்வில் இருந்தேன்.
நோய் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட போது, ஏதோ வித்தியாசமாக இருப்பது போல் உணர்ந்தேன்.
நான் நன்றியுணர்வு மற்றும் அன்பால் ஆனதாக உணர்ந்தேன்.
இன்னும் அமைதியான வாழ்க்கை கிடைத்ததில் நான் மகிழ்ச்சியடைகிறேன்.
நாய்க்குட்டி!
நோய் கண்டுபிடிக்கப்படும் முன், நான் உலகம் முழுவதும் பயணம் செஞ்சுகிட்டு இருந்தேன்.
அரிதாக வீட்டில் இருப்பேன்.
மாற்றி மாற்றி நிகழ்ச்சிகள் செய்தேன்.
என் புற்றுநோய் கண்டுபிடிக்கப் பட்டதிலிருந்து, கடந்த மூன்று வருடங்கள்,
நான் அப்படி செய்வதில்லை.
அற்புதமானவர்களே, எனக்கு புற்றுநோய் மீண்டும் வந்திருக்கிறது,
என் இலையுதிர் கால பயணத்தை ரத்து செய்ய வேண்டியுள்ளது.
டிக்கெட் வாங்கிய அனைவருக்கும்...
ஐ லவ் யூ. நன்றி.
இந்த பயணம் குறித்து... அவ்வப்போது செய்திகள் வழங்குவேன், சரியா?
நான் பல ஆண்டுகளாக நிகழ்ச்சிகள் செய்யவில்லை.
எனக்கு நோய் எதிர்ப்பு சக்தி ரொம்பக் குறைவு,
மேக்கும் நானும் தனிமைப்படுத்தப்பட்டுள்ளோம்.
இது உண்மையான ஆபத்து போல் இருக்கு.
நான் நேர்மையாக இருப்பேன். நிகழ்ச்சிகள் செய்ய முடியாததற்கு வருந்துகிறேன்.
உனக்கு இன்னொரு லைவ் ஷோ செய்யணுமா?
இன்னொரு நிகழ்ச்சி செய்யாம இறந்தால், நான் மனசு உடைஞ்சுடுவேன்.
நிகழ்ச்சி செய்ய விரும்புறேன்.
ஆனா இப்போது என் உடல்நிலை நிலையில்லாம இருக்கு.
அதனால்... எனக்குத் தெரியல.
அலெக்ஸா, பெட்ரூம் லைட்டை அணை.
சரி.
உன் நாளின் சிறந்த பகுதி எது?
தெரியுமா, நான் நிகழ்ச்சி பண்ணனுமான்னு...
ரியான் என்னை கேட்ட தருணம்.
மேலும் நான்...
ரொம்ப விரும்பறேன்.
கட்டாயம் விரும்பறேன்.
அதை நினைச்சு உற்சாகமடைஞ்சேன்.
உனக்கு?
தேர்ந்தெடுக்க சில உள்ளன.
சரி.
ஆனா எனக்கு இது பிடிக்கும்.
இதுவா?
அது நியாயமில்லை. எனக்குத் தெரிஞ்சிருந்தா அது என்னுடையதும் கூட.
- தெரிஞ்சிருந்தா? - அதுவும் ஒரு விருப்பம்ன்னு.
- பெத்தி? ஹை! - ஹை!
குப்பை கிடங்கு போவது சந்தோஷமா?
ஆம்.
குப்பை கிடங்கு போவது எனக்கு உற்சாகமளிக்கும்!
நீ கிசுகிசுத்தால் அவர்களுக்கு கேட்கும் என
நேற்றிரவு கண்டுபிடிச்சேன்.
- ஓ. - நான் இப்ப பேசுவது அவர்களுக்கு கேட்கிறது.
அவர்களைப் பிடிக்காதுன்னு எப்போதும் என்னிடம் கிசுகிசுக்காதே.
சரி.
நாம் நண்பர்கள்ன்னு அவங்களுக்கு தெரியுமா? நான் ஊபர் குப்பைவண்டி டிரைவர்ன்னு?
நீ என் பழைய காதலின்னு தெரியும்,
நீ என் சிறந்த நண்பர்ன்னு அவங்களுக்குத் தெரியும்.
ஓ. உனக்குத் தெரிய வேண்டிய முதல் விஷயம்...
ச்சை, இவ எப்போதும் இதை சொல்வா.
...நான் ஆண்ட்ரியாவுடன் காதலை முறித்து விட்டேன்.
ஆம்.
"ஆண்ட்ரியாவுடன் காதலை முறித்து விட்டேன்"னு எத்தனை பேர் சொல்லமுடியும்?
நிறைய!
- நிறைய! பைத்தியமா உனக்கு? - நான் தான் முதல்.
நான் கவிதை எழுதத் தொடங்கினேன்.
அவங்களை ஏன் கைவிட்ட?
நாங்க கிட்டத்தட்ட ஒரே மாதிரிதான்னு தெரிய வந்தது.
நாங்க இருவரும் ஆண்கள், அதுவரை பாலினத்தை புரிஞ்சுக்கல, சரியா?
இருக்கலாம்.
இரு ஆண்கள் காதலிக்க முடியாது, ரியான்.
சரி. அது...
- அது எங்களுக்கானது அல்ல. - ஆம்.
நான் முதலில் பாலின நிலைப்பாட்டை வெளிப்படுத்திய போது,
என் பெற்றோர் நெகிழ் பாலுறவுகள்,
நெகிழ் பாலுறவாளராக நான் சந்தோஷமாக இருப்பேன் என்பதை புரிந்துகொள்ள போராடினர்.
பெத்தியின் பெற்றோர்களைச் சந்திக்க பயந்தேன்,
ஏன்னா அவர்கள் கத்தோலிக்கர்கள் எனத் தெரியும்.
நான் அவர்கள் வீட்டிற்குள் நுழைஞ்சேன்
அவர்கள் மிகவும் அன்பானவர்கள்.
பெத்தியின் தந்தை சமீபத்தில் புற்றுநோய் காரணமாக இறந்து விட்டார்.
அவருக்கு புற்று நோய் கண்டுபிடித்த ஐந்து நாட்களில் இறந்து விட்டார்.
ஆண்ட்ரியாவை அழைத்து, "என்னால் ரூமில் இருக்க முடியாது" ன்னு சொன்னேன்.
ஏன்னா அது... அது சோகம் இல்ல.
என்ன நடக்கப் போகுது என்பது போன்ற அசௌகரியம் இருந்தது.
ஆண்ட்ரியா சொன்னாங்க, "உங்கள் இதயத்தை அன்புக்கு திறந்து விடு.
நீ இப்போது உணரும் அனைத்திற்கும், 'காதல்' என்று பெயரிடு,
அது பயமா இருந்தாலும் சரி, சோகமா இருந்தாலும் சரி.
நீ உணரும் அனைத்திற்கும், 'காதல்' என்று பெயரிடு."
அவரை இழந்தது என் அனுபவத்தை மாற்றியது போல் உணர்கிறேன்.
குப்பை
யாரோ அந்த நாற்காலியை தூக்கி எறிந்தார்களா? அது நல்ல நாற்காலி.
- வெள்ளையா? - ஆமா.
ஆண்ட்ரியாவின் கவிதையில் ஒரு வரி இருக்கு.
பல நெகிழ் பாலுறவாளர்கள் தங்கள் எக்ஸ்களுடன் நண்பர்களாக இருக்காங்க,
ஏன்னா அவங்க குடும்பத்தை அவ்வளவு இழந்துள்ளனர்,
அதனால் பிறரை பார்த்ததும் அவர்களை குடும்பமாக கருதுகிறார்கள்,
அவங்களை விட்டுவிடாமல் இருக்க அவங்க எதையும் செய்வாங்க.
பெத்தி, அதை எடுத்து வருவாயா?
இரண்டு இருக்கு.
என்னுடைய பல சிறந்த நண்பர்கள் என் முன்னாள் காதலிகள்.
பெத்தி மாதிரி.
பெத்திக்கு இப்போது ஒரு மகன் இருக்கான்
ஆண்ட்ரியாவை "ஆங்கிள்" ன்னு கூப்பிடுகிறான்.
அதாவது "ஆன்டி" மற்றும் "அங்கிள்" இரண்டையும் சேர்த்து.
நாங்க வசிக்கும் இந்த வீடு,
ஆண்ட்ரியா, 25 வருடத்திற்கு முன்பான அவங்க எக்ஸ் எமிலி கூட சேர்ந்து வாங்கினா.
நான் இங்க வந்த போது ஆண்ட்ரியா, எமிலி இங்க இருந்தாங்க.
அப்புறம் ஹெதர், எட்டு ஆண்டுகள் முன்பு அவங்களை காதலிச்சாங்க.
என் பல மனதுடைந்த கவிதைகள் ஹெதர் பற்றியது.
இப்ப அவங்களை என் மேனேஜரா வெச்சிருக்கேன். அவ என் நெருங்கிய நட்பு.
பல முன்னாள் காதலிகள்.
அவங்க எனக்கு குடும்பம் போலவும்.
சரி, போன், பிசினஸ் பேசுவோம்.
இன்னொரு லைவ் நிகழ்ச்சி செய்வது பற்றி பேச ஆரமிச்சோம்.
அது நீ முன்பு செய்ததை விட வித்தியாசமானது.
அதிக கூட்டத்தை கற்பனை செய்ய முடியுது.
அது மக்களுக்கான நிகழ்வா தெரியுது.
பல வகையில், அது என் கடைசி நிகழ்ச்சியாக இருக்க வாய்ப்பிருக்கு.
அதனால் அது உணர்ச்சிகரமாக இருக்கும்,
ஏன்னா என் நண்பர்கள் எல்லோரும் வந்து
எனக்கு உணர்வுப்பூர்வ ஆதரவு அளிக்கமுடியும்.
- ஆம். - ஆனா பதட்டமா இருக்கு.
இனிமேலும் நிகழ்ச்சிகளை ரத்து செய்ய விரும்பல.
முழு பயணத்தை ரத்து செய்வது எனக்கு ரொம்ப கஷ்டமாக இருந்தது.
- எனவே, பார்க்கலாம். - ஆம்.
இப்ப, ஆண்ட்ரியா என் நினைவுக் குறிப்பைத் திருத்த உதவுறா.
நாங்க ஒருவரையொருவர் மிகவும் வித்தியாசமாகத் திருத்துறோம்.
ஆம், எழுத எனக்கு இவ்வளவு நேரம் எடுத்தது.
மேக் எழுதுவதைப் பார்க்க, அவ கொஞ்ச நேரத்திலேயே,
அற்புதமா...
அழகா எழுதுவா.
அதான் விஷயம் மேக். உனக்கு நிறைய வார்த்தைகள் தெரியும்.
ஆனா ஒரு நாள், மேக் வார்த்தைகள் என சொல்பவை எல்லாம் நிஜமான வார்த்தைகள் இல்லன்னு
- கண்டுபிடிக்கப் போறோம். - சரி.
நாம் ஓட்டு எடுப்போம், விசித்திரமானது எது,
கவிஞராவும் எழுத்தாளராவும் எனக்கு வார்த்தைகள் தெரிவதா,
அல்லது அரசவை புலவர் ஆண்ட்ரியாவுக்கு... ஐந்து தெரிவதா?
ஐந்து வார்த்தைகள் தெரிந்த நான் எழுதும் அளவுக்கு அதிகமான கவிதைகளை
எழுத நீ எவ்வளவு சிறந்த எழுத்தாளராக இருக்கணும் தெரியுமா?
மன்னிக்கவும்!
ஆனா உன்னிடம் நிறைய கருவிகள் இருக்கு.
அது நான் ஒரு ஸ்குரூடிரைவர் வைத்து வீடு கட்டியது போல.
- சரி. அப்ப... - இந்த சாப்டர் எதைப் பற்றியது?
என்னை தயார் செய்வதற்கு.
- அறுவை சிகிச்சைக்கு. - சரி.
"ஆண்ட்ரியாவின் வயிற்றைப் பார்த்ததும் என் கவனம் சிதறியது.
அவங்க வயிறு, முன்னர் கூர்மையாகவும் வளைந்தும் இருந்தது,
கடந்த சில வாரங்களாக மிகவும் வீங்கியிருக்கு,
இப்ப எல்லாம் உண்மையானதா, மேலும் அவசரமானதா உணர வைக்கும்
வகையில் வீங்கியிருக்கு.
என்னைப் போல் அவங்களுக்கு தொப்பை இருந்தது.
என் வாழ்நாள் முழுவதும் என் வயிற்றை வெறுத்தேன், ஆனால் ஏதோ ஒரு பயங்கரமான ஒண்ணு
அமைதியா உள்ள வளரும்ன்னு நான் ஒருபோதும் பயந்ததில்லை."
அங்க நிறைய அழகான விஷயங்கள் இருக்கு, பேபி.
எனக்கு எழுத்து ரொம்பப் பிடிச்சிருக்கு. அருமையா இருக்கு.
ஆனால் எனக்கு ஏதோ ஒன்று குறைகிறது.
"நான் ஆண்ட்ரியாவை இழக்க விரும்பவில்லை" என கேட்கிறது,
தெரியுமா, நம்பிக்கை இருக்கு,
நீ என்ன நினைக்கிறன்னு எனக்குத் தெரியல.
மேல சொல்றியா? நீ சொல்றத ஒத்துக்கிறேன்,
சில சமயங்களில் நான் அதை செய்யறேன், சில சமயங்களில் செய்யறதில்ல.
எனக்கு அது, விஷயங்களை மேலும் தெளிவாக்கிச்சு,
அதுதான் நான் செய்ய முயற்சித்தேன்...
என்னுடைய துணையாக, எனக்கு மிகவும் நெருக்கமான நபராக,
நீ ஏன் அதை ஒன்றாகப் பிடித்து வெச்சிருக்க
என்பதை நீ தெளிவா விளக்கணும்...
நீ ஏன் உடைந்து போவதில்லை?
நீ உடையாதது நல்லது. ஆனா அதையும் உள்ளடக்கணும்.
நீதான் முக்கிய கதாபாத்திரம், நான் இல்ல.
கீமோதெரபியின் போது, என்னுடைய உணவுப் பழக்கத்தை கொஞ்சம்
- விரிவாகப் பார்ப்பேன். - சரி.
- அப்போ நீ அதை அங்க பாக்கலாம். - சரி, நான் பாக்கிறேன்.
"புற்றுநோய் பராமரிப்பு ஆக்டோபஸ் போன்றது. என் ஃபோன்--"
- என்ன கருமம் அது? - அது எப்படி இருக்கும்?
- "ஆக்டோபஸ் போன்றது"? - ஆம்.
அப்படின்னா என்னன்னு புரியல, மேக்.
அது ரொம்ப அதிகம், சாரி.
அப்படின்னா ஆக்டோபஸ் போன்றதுன்னு அர்த்தம்.
அதுக்கு நிறைய கைகள் இருக்குன்னு நினைக்கிறேன்.
எட்டு கைகள்.
பொறுப்புமிக்க கைகள் பற்றி ஏதாவது சொல்ல நான் ஒரு குறிப்பை எழுதப் போறேன்,
ப்ளேபியன்களுக்கு உதவ, நான் நினைக்கும் அர்த்தம் தான் அந்த வார்த்தையின் அர்த்தமா?
ப்ளேபியன்கள் அட்லாண்டிஸில் வாழ்ந்த வேற்றுகிரகவாசிகளின் இனம்.
இல்லவே இல்ல!
உண்மை! நிஜமான உண்மை!
இல்ல, அது பண்டைய ரோமில், சாதாரண மக்களைக் குறிப்பது.
"ஒரு சாதாரண மனிதர் அல்லது மோசமான நபர்."
- சரி. மேல சொல்லு. - சரி.
"மருந்தகத்தில், நான் மருத்துவ மரிஜூவானா அட்டையை காட்டினேன்.
'பராமரிப்பாளர்' என்பதில் என் பெயர் இருந்தது.
எனது புதிய அடையாளம், ஸ்டேட் ஸ்டாம்ப்புடன் சரிபார்க்கப்பட்டது."
மூன்று வருடங்களுக்கு முன்பு, ஒரு தம்பதியாக மிகவும் போராடிக் கொண்டிருந்தோம்.
அது புற்றுநோய் என்று எங்களுக்குத் தெரிந்ததும், அவங்க பிரேக் அப் செய்தனர்.
அவங்க "நான் இதைச் செய்ய விரும்பவில்லை" என்றனர்.
நான் சொன்னேன் "நான் எங்கேயும் போகப் போவதில்லை."
மறுநாள் எங்கள் உறவு முழுவதும் குணமடைந்தது போல் உணர்ந்தேன்.
என்னை மணம் செய்துகொள்
நாங்க இப்ப ஒன்பது வருடங்களா சேர்ந்து இருக்கோம்.
நீங்க எல்லாம் கண்டுபிடிச்சீங்களா தெரியல,
ஆனா மேக் முரண்பாடானவர்.
அவர் கவலையேபடாம பெரும்பான்மை வாழ்க்கையை வாழந்துட்டாங்க.
அது எனக்கு மிகவும் இயல்பானது.
நான் எதையேனும் பற்றி கவலைப் பட்டால்,
அது நேரத்தை வீணடிப்பது என்பதற்கு என்னிடம் சான்று இருக்கு.
எனவே நான் கவலைப்பட்ட அரிதான நேரங்களில்,
"நான் ஏன் அப்படி செஞ்சேன்?" ன்னு நினைப்பேன்.
நான் இதையெல்லாம் எப்படிப் பார்க்கிறேன்னா, நடக்கக்கூடிய விஷயங்களுக்குப்
பலவிதமான சாத்தியங்கள் இருக்கின்றன.
அதில் ஒன்று ஆண்ட்ரியா இறந்து போகலாம்.
இன்னொரு சாத்தியம் வேறொரு மருந்து வந்து அது...
மேலும் சில வருடங்கள் வேலை செய்யலாம், அவங்க ஐந்து வருடங்களில் இறக்கலாம்.
மற்றொரு சாத்தியம் அந்த மருந்துகள் வேலை செய்யலாம்,
அந்த நேரம் புற்றுநோய்க்கு சிகிச்சை கண்டுபிடிக்கப்படலாம்,
அல்லது இதற்கு, அவங்க நீண்ட காலம் வாழலாம்.
எனக்குத் தெரியல.
எப்படிப் போகும்ன்னு எனக்குத் தெரியாது.
நான் ஏதோ பெரிய விஷயத்திற்காக துக்கப்பட வேண்டும் என்றால்,
பெரிதாக, முழுமையாக துக்கப்படுவேன்.
ஆனா அது நடப்பதற்கு முன்பு நான் துக்கப்படுவதில் அர்த்தமில்லை.
ஒருவேளை அதனால்தான், ஆண்ட்ரியா வலியில் இருக்கும்போது,
எனக்கு மன பாரம் அதிகமாகுது, அதுனாலதான்,
"சரி, உனக்கு இப்போ வலிக்குது, நீ இப்போ நடக்க முடியாது,
இது இப்ப கஷ்டமா இருக்கு."
மக்களுக்கு என்னை பற்றிய பார்வை என்னன்னு தெரியல,
நான் ஏற்கவில்லை, உண்மையிலேயே உறுதியானவன் என்று அவர்கள் நினைத்தால்.
அவ ஏற்க மறுக்கிறாள், பரவாயில்லை.
அது வலிமையா அல்லது அடக்கி வைத்தலா?
மேக் மாதிரி அது எனக்கு தோணிகிட்டே இருந்துச்சு,
அது மேக்கை தொல்லைசெய்வது போல்.
நான் அவளை உட்கார வைத்து, அவள் என் அருகில் இல்லாத நேரத்தில்
அவளுக்கு மகிழ்ச்சி வந்துவிடுமோ என்று
நான் மிகவும் பயப்படுவதாகச் சொன்னேன்.
உன்னை நீயே கவனித்துக் கொள்வதில் குற்ற உணர்ச்சி ஏற்படுமோன்னு பயம்.
அதாவது, எழுதுவதற்கு கூட எனக்கான நேரத்தை ஒதுக்குவது சிரமமாக இருக்கு,
ஏன்னா, எனக்கு நானே சொல்வேன்,
கதவின் மறுபக்கத்தில் நான் நேசிக்கும் நபருடன் எனக்கான நேரம்.
ஆனால் கூடவே...
அது என் வாழ்க்கையிலும் நான் செய்ய விரும்பும் ஒரு விஷயம்.
எனக்குள் இருக்கும் ஒரு பகுதி எங்க இருக்கணும்ன்னு தெரியாம திகைக்கிறது.
கண்டுபிடிப்பது மிகவும் சிக்கலானது. யாரோ சொன்னது போல்,
"ஆண்ட்ரியா ஒரு மாதத்தில் இறக்கப் போகிறாள்..."
அது நடக்கக்கூடாது. ஆனா யாராவது அதை சொன்னா,
அந்த மாதம் என் முக்கியமில்லாத புத்தகத்தை எழுத நேரம் ஒதுக்க மாட்டேன்.
நான் அங்க முழுமையா இருப்பேன்.
அது நான் கையாள கற்கும் ஒரு வாழ்க்கைப் பகுதி.
சில சமயங்களில், ம்ம்... நினைக்கிறேன், நான்...
அதை கையாளும் அளவு எனக்கு வயதாகவில்லை.
முப்பத்தி ஐந்து வயது என்பது அவ்வளவு சாதாரணமானது இல்லை...
மேலும் அதை கையாள்வது.
ஆம்.
- ஹை. - ஹை Dr. ஆல்ட்ரெட்ஜ்.
- எப்படி இருக்கீங்க? - கொஞ்சம் வலி இருக்கு.
இதை உங்களுக்கு காட்டுகிறேன்.
சரி, இது தான் நாம் படுக்கும் டேபிள்.
இவை இடுப்பு எலும்புகள், இது அந்த இடம்
நிணநீர் கணு போல் தோன்றுகிறது.
மேற்பரப்பில், தசை இங்கு இருக்கிறது.
ஆம்.
இது உள்ளிருந்து ஏற்படும் வலிக்கு காரணமாக இருக்கலாம்.
என் உடம்பில் எங்க வலி இருக்குன்னு காட்ட நான்
அனுமதிச்சா, காட்டுவீங்களா?
காட்டுவேன், கிட்டத்தட்ட இங்க இருக்கும்ன்னு தோணுது.
- ஆம், அங்க-- ஆம். - இங்க தான் இருக்கா?
அடுத்து என்ன செய்யணும்ன்னு நாம யோசிக்கும்போது,
நாம எலாஹெரை இன்னும் பயன்படுத்தலாம்,
அவஸ்டினையும் சேர்த்துக்கலாம்.
அவஸ்டின் காரணமா நாம் பேசிய சில சிக்கல்கள்
இன்னும் இருக்கும் வாய்ப்பு இருக்கு,
அதாவது ஒரு வகை குடல் காயம்.
அல்லது நாம் பேசியது போல் குரல் மாற்ற ஆபத்து.
அவை நாம் ஏற்றுக்கொள்ள கடினமானவைன்னு எனக்குத் தெரியும்.
சரியா? ஏன்னா உங்க குரலைப் பாதுகாப்பது முக்கியம்ன்னு தெரியும்.
அவை ஏற்கமுடியாத ஆபத்துக்கள்னு நீங்க நினைச்சா,
- அதை செய்ய வேண்டாம். பரவாயில்லை. - சரி.
இதை எதிர்த்துப் போராட வேறு சிகிச்சைகளும் இருக்கு. இது...
பிரார்த்தனைகள்? பாடல்கள்?
- கட்டாயம். கீமோவும் கூட. - அப்படியா?
மேற்கத்திய மருந்துகளும் கூட!
ஆனா எங்களிடம் பல மாதங்கள் வாழ வைக்கும் வாய்ப்பு தரும்...
- பல மருத்துவ பரிசோதனைகள் இருக்கு. - ஆம்.
- நமக்கு இன்னும் ஆப்ஷன்ஸ் இருக்கு. - சரி. நல்லது.
- மிக்க நன்றி. - கட்டாயம்.
"மேலும் சில மாதங்கள் வாழணும்" ன்னு சொல்வதை கேட்பது கஷ்டம்.
ஆண்ட்ரியா
நான் அழுவதற்கான காரணம்...
சொல்வது வினோதமானது, ஆனா...
நான் இறந்தால், அந்த உணர்வுகள் மூலம் மேக்கிற்கு என் ஆதரவு...
தேவைப்படும்.
அதன் மூலம் நான் அவளுக்கு இல்லாமல் போகும் யோசனையை என்னால்
ஏற்க முடியாது.
அதை தான் நான் அவளிடம் சொன்னேன்.
நான் சொன்னேன், "நான் இறந்துவிட்டால், இந்த எண்ணத்தை என்னால்,
'மேக், நீ நம்பவே மாட்ட!
என்ன நடக்குதுன்னு நீ நம்பவே மாட்ட!'"
நான் அவஸ்டினை எடுக்கத் தொடங்கினேன்.
நான் எடுக்கும் இந்தப் புதிய கீமோ, நான் முன்பு எடுத்துக்கொண்டதுடன் கூடுதல்.
அதன் பயங்கரமான பக்க விளைவு என்னன்னா, நீங்க உங்க குரலை இழக்க நேரலாம்.
எனக்குத் தோணிச்சு, "பரவாயில்லை.
உன் நோக்கத்தை செய்வதை நிறுத்து, அல்லது இறந்துபோ."
முதல் உட்செலுத்தலுக்கு அடுத்த நாள் கண் விழித்த போது
என்னால் பேசவே முடியல.
என்னால் சுவாசிக்கவே முடியாத அளவு என் தொண்டை வீங்கிப் போகும்.
நான் பயந்துட்டேன், ஏன்னா நான் மேக்கை கூப்பிட முயற்சித்தேன், முடியவில்லை.
மேலும்...
உடல்ரீதியான...
துன்பத்தில் இருந்து
உதவி கேட்க முடியாமல் இருப்பது அச்சுறுத்துவதாக இருந்தது.
எனக்கு பயமாக இருந்தது.
எனக்கு ஏற்படக்கூடிய எல்லா அறிகுறிகள், இது அரிதானது!
எனக்கு அது ஏற்பட்டது.
எனக்கு அது பெரிய குறியீடு போல் இருந்தது.
"என்ன இது?" என யோசிச்சேன்.
இது ஒரு வகையான பரிமாற்றம், அதாவது உன்னை உயிருடன் வைத்திருக்கும்
மருந்தை எடுத்துக்கொள்,
ஆனா, உன் குரல்,
உன் பரிசு, உன் தகவல்தொடர்பு, உன் நோக்கத்தை இழந்துவிடு.
நியாயமேயில்லை.
ஆண்ட்ரியா உயிருடன் இருக்கும் உலகில் வேறு யாரையும் விட
என்னிடம் அதிக முதலீடு இருப்பதா நினைக்கிறேன். அது என் கையில் இல்ல,
ஆனால் அவங்க தன் குரலை இழக்க நேரிட்டால் இந்த மருந்தைத் தொடராமல்
இருப்பதற்கான தேர்வை நான் ஏற்பேன்.
அதனால் நான் பேசாமல் இருப்பதை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
ஒரு முழு கவிதையைக்கூட என்னால் படிக்க முடியாத அளவுக்கு.
என் எல்லா பேச்சு, அரசவைப் புலவர் நிகழ்வுகளையும் ரத்து செய்ய வேண்டும்.
நான் ஒரு பேசும் கவிதை கவிஞர்.
நான் இப்ப அதைச் செய்ய முடியாது.
நான் நிகழ்வு செய்வதற்கு வழியே இல்லை.
- கிப்! - என்ன பேபி?
- இங்க வரியா? - எல்லாம் சரியா?
- ஆம். - சரி.
நான் கண்டுபிடிச்சத நீ பார்க்கணும்.
சரி.
அற்புதம்!
மெயின் ஸ்டேட் சாம்பியன்ஷிப்ஸ் 1993
ப்ளூ டெவில்ஸுக்கு, சீனியர் கார்ட், எண் 32, ஆண்ட்ரியா...
அது நீ தான்!
- பாரு, சின்னவளா இருக்கேன். - ...கிப்சனின் தேர்வு.
- பார்க்கலாம், கிப்பி! - கிப்சன்...
என்ன!
அற்புதம்.
எல்லாம் முடிந்துவிட்டது.
கலேஸ் ஸ்டேட் கிளாஸ் C ஸ்கூல்கேர்ள் சாம்பியன்ஷிப்பை வென்றுள்ளது.
32 - ஆண்ட்ரியா கிப்சன்
இருபது புள்ளிகள். இது உங்களுக்கான நாள், சூப்பர் போட்டி.
- தங்க டிராபி அதுக்குள் பொருந்துமா? - நிச்சயமா.
வாரம் முழுவதும் அதைத் துடைத்துக் கொண்டிருந்தனர்.
கலேஸ் ஒரு பேஸ்கட் பால் நகரம்.
அங்கு நான் ஒருபோதும் நெகிழ்பாலுறவை வெளிப்படுத்துபவரை பார்த்ததில்லை.
மக்கள் நெகிழ்பாலுறவு குறித்து பேசினார்கள், ஆனால்...
கொண்டாடும் வகையில் இல்லை.
நான் சிறுவயதில் கொடுமைப்படுத்தப்பட்டேன்.
அந்த நேரத்தில் மக்கள் என் பாலினம் குறித்து கருத்து கூறினர்.
ஏன்னா பெரும்பாலும் சிறுவன் போல் தோற்றமளித்தேன்.
இளம் வயதில் ஆண் போல் உணர்ந்தேன்.
அதாவது... இது அபத்தமானது!
ஆனா ஆண் போல் உணர நான் என் உள்ளாடையில் ஸ்மர்ஃப் பொம்மையை வைத்திருப்பேன்...
அப்பா ஸ்மர்ஃப், அந்த பொம்மைக்கு முடி இருக்கும்,
ஆண் குறி போன்ற வடிவில் இருக்கும்!
உங்களுக்கு சிறுவர்களை பிடிக்காது என்றில்லை.
"உங்கள் வாழ்க்கை"
நீங்க எப்படி ஆக விரும்புகிறீர்களோ அப்படிப்பட்டவர்களையே பிடிக்கும்:
டேவிட் நன்கு வரையறுக்கப்பட்ட அவனது தாடையுடன்.
கிறிஸ், தசை சுருக்கம் உள்ள பேஸ்கட் பால் ஹீரோ.
ஒரு ஷாட் அடிக்கும் போது அவன் 15 முறை கண் சிமிட்டுகிறான்.
கண்ணாடி முன் மணிக்கணக்கில் கண் சிமிட்டுகிறாய்,
அவனை ஸ்டாராக வேண்டும் என்ற ஆசையுடன்.
மேரி லெவின் உன்னை லெஸ்பியன் என்கிறாள்,
அவள் சொல்வது சரி, தவறு என்று சொல்ல உனக்கு போதுமான மொழி இல்லை.
நீ அவ வீட்டுக்கு வந்து நகங்களுக்கு சிவப்பு வண்ணம் தீட்டுவதாக உறுதியளித்தாய்.
அவ அதை மீண்டும் சொன்னால், அவள் முகத்தில் ரத்தம் வரும்.
உன் முடியை வெட்ட விரும்பினாய்
உன் வாயில் இருக்க விரும்பாததை துப்ப விரும்பினாய்,
உன் சொந்தப் பெயரையும் கூட,
உண்மையைப் பாதுகாக்கும் உடை.
நீங்க கடினமான வாழ்க்கையை விரும்புறீங்க, அது உங்க வாழ்க்கை.
உங்கள் கண்கள் தரை மீது
பதிந்திருக்கும் கட்டாயத்தை நிறுத்தாத உங்கள் லாக்கர் ரூம் வாழ்க்கை,
பனிப்படுகையில் உங்கள் ஹீல் செருப்புகளை தூக்கி எறிந்து,
பனிப்புயலில் வீடு திரும்பும் இசை விருந்து வாழ்க்கை,
நீ தான் ஒரே சிறுவன் என்பதை உணர்ந்து
ஆண் போல் உணர்ந்தாய்.
பள்ளியில் பாலின நிலைப்பாட்டை மறைத்தேன்.
என் உயர்நிலைப் பள்ளியின் நெருங்கிய தோழி மேண்டியை நான் காதலித்தேன்.
தன் பாலின நிலைப்பாட்டை வெளிப்படுத்தியது எனக்கு விழிப்புணர்வை கொடுத்தது.
நான் அவளைக் காதலிப்பதாக அவளிடம் சொன்னேன்.
வாழ்க்கையை மாற்றும் அனுபவத்தை கண்டுபிடித்ததாக உணர்ந்தேன்.
ஆனால் நான் மிகவும் பயந்தேன்.
மேண்டி...
"முதல் காதல்"
...இதுவரை நான் பார்த்த பெரிய நகரமான போர்ட்லேண்ட்,
மைனேயில் நெகிழ் பாலுறவாளர்கள்
பாருக்கு நீ என்னை அழைத்து சென்ற போது என்ன உடை
அணிவது என
நான் குழம்பியதை நீ மட்டுமே புரிந்துகொள்ள முடியும்.
நான் உற்சாகமாவும் பயத்துடனும் இருந்தேன்
உள்ளே போகும் போது யாராவது பார்த்து விடுவார்களோ
அல்லது கொன்று விடுவார்களோ என.
நான் மனதை மாற்றிக்கொள்ளும் வரை பார்க்கிங்கில்
ஒரு மணிநேரம் இருந்தோம், பிறகு நீ என்னை வீட்டிற்கு கூட்டிச் சென்றாய்,
என் புதிய ஆண் சட்டையில் மஸ்காரா வழிந்து கொண்டிருந்தது.
எனக்கு ரொம்ப வெட்கமா இருந்துச்சு,
ஆனால் நான் போராடிக் கொண்டிருந்த விஷயங்களை கவிதையாக
மாற்றுவேன்.
உதாரணமா, என் பாலினம், அதைப் பற்றி நான் முதலில் எழுத ஆரம்பித்த போது,
மேடையில் ஏறுவது குறித்து எனக்கு மிகவும் பதட்டமாக இருந்தது.
ஆனால் கவிதையை முதல் முறை பேச தொடங்கியவுடன்,
வெட்கம் என்னை விட்டு விலகியது போல் இருந்தது.
பேசும் கவிதை, அது என்னைக் காப்பாற்றியது.
உன் வாழ்க்கையைத் தேர்ந்தெடுப்பதும்...
"உன் வாழ்க்கை"
...நீ சாலையின் இந்தப் பக்கமும் இல்லாமல் அந்தப் பக்கமும் இல்லாமல்
நடுவில் சூரிய ஒளி போன்ற மஞ்சள் கோட்டில் இருப்பது மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறது
என்று சொல்வதன் மூலம் உன் பாலினத்தை
எளிதாக விளக்கும் ஒரு நபராக அந்தத் தேர்வு
எப்படி மாற்றியுள்ளது.
நீ இயற்கையின் பிறழ்வு என்று சொல்லிக் கொண்டே இருப்பார்கள்.
நீ உன் விருப்பங்கள் அனைத்தையும் பார்த்து உன் நம்பிக்கையைத் தேர்ந்தெடுப்பாய்.
நீ யாரென்று சொல்லி உன்னை
அவமதிக்கக்கூடிய யாரும் இல்லாத வரை, நீ யாருக்கும் சொல்லத் தேவையற்ற
ரகசியங்களை எல்லோரிடமும் சொல்லி உன் வாழ்நாள்
முழுவதும் செலவிடத் தேர்ந்தெடு:
புனிதமான, மின்னும் நட்சத்திரம்,
நெடுஞ்சாலையின் ஒளிக்கீற்று,
உன் கடினமான வாழ்க்கைக்காகவும்,
உன் சரியான வாழ்க்கைக்காகவும்,
இனிமையான அழகான வாழ்க்கைக்காகவும்,
மீண்டும் மீண்டும் விழுகிறது.
எனக்கு புற்றுநோய் இருப்பது கண்டுபிடிக்கப்பட்ட வருடம்,
கலேயில் உள்ள உயர்நிலைப் பள்ளி என்னைத் தொடர்பு கொண்டது,
அவர்கள் என்னை தொடக்க உரையைச் நிகழ்த்தச் சொன்னார்கள்.
உயர்நிலைப் பள்ளி--
...உயர்நிலைப் பள்ளி கிராஜூவேஷனுக்கு.
ம்ம், என் வாழ்க்கையில்,
என் தொழில் வாழ்க்கையைப் பொறுத்தவரை,
அந்த அழைப்பை விட வேறு எதுவும் எனக்குப் பெரியதாக இருந்ததில்லை.
நெகிழ் பாலினத்தவரா வளர்வதைப் பற்றிப் பேசினேன்,
அந்தப் பள்ளியில் பாலின நிலைப்பாட்டை மறைக்க நான் பட்ட கஷ்டம்.
ஏதோ பழைய நிலைக்குத் திரும்பியதாக நினைத்தேன்.
கலேஸ் உயர்நிலைப் பள்ளி
ஆறுதலாக இருந்தது
அது இளம் எனக்கு... மிகவும் முக்கியமானதாக இருந்தது.
நான் பேசுவதை என் இளம் வயது நான் கேட்பதாக உணர்ந்தேன்
நான் நினைத்தேன்,
இப்படி... இப்படி தான் நாம் மாறிவிட்டோமா?
ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்கேன்.
புற்று நோய் வரும் முன், யாராவது எனக்கு தவறான பிரதிபெயரை பயன்படுத்தினால்,
நான் கோவமாக எதிர்கொள்வேன்.
என் பாலினத்தைப் பற்றிய பிறரின் உணர்வுகளை எதிர்ப்பேன்.
ஆனால் நோய் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட பிறகு,
நான் பாலினம் என்ற உணர்வுள்ள இடத்திலிருந்து
பாலினமற்ற உணர்விற்கு மாறிவிட்டேன்.
என் பாலினத்தை வைத்து நான் இப்போது என்னை அறியவில்லை.
உங்கள் அடையாளமே உங்களிடமிருந்து மறைந்து போவது போல் இருக்கிறது.
அது மறைந்து போகிறது.
நான் அழிவில்லாத என் சுயத்தின் ஒரு பகுதியுடன்
தொடர்பில் இருப்பது போல் உணர்ந்தேன்.
நான் இறக்கும் போது என் பாலினம் உடன் வரப்போவதில்லை.
எனக்கு யாராவது தவறான பிரதிபெயர் பயன்படுத்தினால் கோபம் வருவதில்லை.
எனக்கு... எனக்கு...
நான் நானாக உணர்கிறேன்.
இப்போதும் பாலினம் குறித்து நான் கோபப்பட முடியும்,
ஆனா அது என் நான்-பைனரி அல்லது திருநங்கை நண்பர்கள் அனுபவிப்பதைப் பார்த்து.
இது குறித்து பேசுவது தீவிரமானது,
ஏன்னா தன்னிடம் தவறு இருப்பது போல் யாரும்
நினைக்கக்கூடாது என்பது என் எண்ணம்,
தவறான பிரதிபெயர் பயன்படுத்தியது வேதனையாக இருந்திருந்தால்.
அதற்காக நான் மிகவும் இரக்கப்படுகிறேன். நான் இப்ப அனுபவிப்பது அதுவல்ல.
பா, பா, பா. கடல், கடல், பாட்டு, வெற்றி, வெற்றி, காற்று.
கவிதையின் ஒலியைப் பெற முயற்சிக்கிறேன்,
ஆனா அது வார்த்தைகள் அல்ல.
நீ தாளம் பெற சத்தம் எழுப்புறியா?
கவிதை எப்படி ஒலிக்க வேண்டும் என்பதை உணர.
பிறகு ஒலிக்கு பொருந்தக்கூடிய வார்த்தைகளை கண்டுபிடிக்கணும்.
இந்தப் புதிய சிகிச்சையால் என் குரலை இழப்பது எனக்கு கஷ்டமா இருக்கு.
ஒருவேளை நாம் வேறு சிகிச்சை எடுத்து
இதை செய்வதை நிறுத்தனும்.
ஆனா இன்னொரு உட்செலுத்தல் எடுக்க முடிவு செஞ்சேன்,
எப்போதும் குரலை இழந்தாலும் சரி.
நான் அதை ஏத்துகிட்ட உடனே,
"சரி, எனக்கு குரல் இருக்காது"...
அடுத்த நாள் காலை என்னால் பேச முடிந்தது.
நம்பவே முடியல!
நாளைக்கு எனக்கு கீமோ உட்செலுத்தல் இருக்கு.
இந்த சிகிச்சை வேலை செய்யும்ன்னு நம்பறேன்,
ஏன்னா எனக்கு இன்னும் நிகழ்ச்சி வேணும்.
இந்த நிகழ்வு வாழ்க்கையின் கொண்டாட்டமா இருக்கும்.
அது நான் செய்யும் கடைசி நிகழ்ச்சியா இருக்கும்ன்னு நினைக்கிறேன்.
ஆனா அப்படி இருக்காதுன்னு நம்புறேன்.
அதனால் என் உடல்நிலைக்கு செய்ய வேண்டிய எல்லாத்தையும் செய்யறேன்.
இது பேஸ்கட் பால் பிளேயர்கள் செய்யும் விஷயம்,
பயிற்சி செய்யும்போது, நீங்க பந்தை கூடையில் போட்டால் தவிர கோர்ட்டை விட்டு போகமுடியாது.
அதனால்...
என் வாழ்வின் இறுதியாக இருக்கக்கூடிய இந்த நேரம் பத்தி யோசிக்கிறேன்...
வெற்றிகக்குப் பின் இறப்பது.
என் புற்றுநோய் எவ்வளவு வளர்கிறது எனப் பார்க்கணும்,
இந்த நிகழ்ச்சியை செய்வதை சாத்தியமில்லாமல் ஆக்குமா என.
இப்போ கார் ஓட்டும்போது எனக்கு முதுகு வலிக்குது.
அங்குள்ள எலும்பு ரொம்ப வலிக்குது.
அவங்க எப்போதும் கேட்கும் கேள்விகளில் ஒன்று, ஏன்னா அது புற்றுநோயாக இருக்கலாம்.
ரொம்ப உணர்ச்சிவசப்படுறேன்.
ஏன், எனக்கு வலிக்குதுன்னு சொன்னதா?
நீ பயந்துட்ட.
நீ பயந்துட்டியா?
நீ பயப்பட்ட.
இதுதான் குணப்படுத்த முடியாது என அவங்க எங்களிடம் சொன்ன அறை.
நீ இன்னிக்கு மிகவும் வித்தியாசமாக இருப்பதால்--
என்னை பதட்டப்பட வைக்கிறாய்.
ஆனா நீ என்ன உணர வேண்டுமோ அதை உணரணும்,
நீ இப்படி இருப்பது எனக்கு புதுசு.
உனக்குத் தெரிந்த எனக்குத் தெரியாத ஏதோ ஒண்ணு
இருப்பதா நினைக்க வைக்குது.
இல்லை.
- உனக்கு ஒண்ணு தெரியுமா? - இல்லை!
உள்ளுணர்வு மூலம்?
இல்லவே இல்லை. எனக்கு எதுவும் தெரியாது.
நான் நினைக்கிறேன் இது...
முதுகில் காயம் காரணமாக இருக்க முடியாது.
இன்னிக்கு எனக்கு வலிக்குது,
"அது புற்றுநோய் வளர்வதால் ஏற்படும் வலி."
ஒருவரின் வாழ்வில் புற்றுநோய் இப்படி தான் இருக்கும்ன்னு எனக்குத் தெரியாது.
ஒவ்வொரு மாதமும், நீ கண்டுபிடிப்ப,
நான் உயிருடன் இருக்கேன், நான் இறக்கிறேன்,
இது மூன்று வாரங்களுக்கு ஒரு முறை வர லாட்டரி போன்றது.
அதை எல்லாம் தாங்குவதை கூட சில நேரங்களில்
நான் உணர்வதில்லை
முடிந்துவிட்டது. உங்களை அனுப்பப் போறேன்.
- மிக்க நன்றி. - மிக்க நன்றி.
என் மார்பில் யானை உட்காரந்திருப்பது போல் இருக்கு.
என்னால் மூச்சு விடவே முடியல.
சரி.
நான் ஈமெயிலை திறக்கணும்.
அம்மா ஏழு மணிக்குப் படுக்க செல்வதை நான் பார்ப்பது போல.
நான் என் நம்பரை இங்க திறந்தா பரவாயில்லையா?
கார் ஓட்டும்போது வேண்டாம்ன்னு நினைக்கிறேன்.
வீட்டுக்கு 22 நிமிடங்களில் போயிடுவோம்.
சரி.
உள்ள போய் நம்பரை பார்க்க போறேன், பேபி.
பத்து.
இது சரி தானா?
இது சரியா, பேபி?
இது சரியா?
அப்பாடா.
என் அம்மாவை கூப்பிடணும்.
அது எப்படி பத்தில் இருக்கு? எப்படி?
எப்படி?
நான் எல்லாரையும் கூப்பிடப் போறேன்.
- நான் சரியாதான் பார்த்தேனா? - ஆம்!
- நிச்சயமா? - ஆம்.
ஹை.
அம்மா, என் இரத்த பரிசோதனை முடிவு...
என் CA-125 பத்தாக குறைஞ்சு போச்சு,
என்னுடைய நோய் எதிர்ப்பு சக்தி மார்க்கர்கள் எல்லாம் நல்லா இருக்கு.
- நான் ரொம்ப மகிழ்ச்சியா இருக்கேன். - அப்படியா?
ரொம்ப நல்லது! நான் யோசிச்சுகிட்டே இருந்தேன்.
நீ கூப்பிடாததால் நான் இங்க கவலையா இருந்தேன்.
ரீடிங் என்ன? எனக்கு கேட்கல.
பத்து, போன முறை அது 21.
- ஆஹா! - நல்லது.
சரி, ஐ லவ் யூ.
ஐ லவ் யூ!
ஆண்ட்ரியாவின் இரத்த பரிசோதனை முடிவுகளில் கேன்சர் மார்க்கர் குறைந்துவிட்டது.
ஆம்!
நான் ஒயினுடன் கொண்டாடப் போகிறேன்.
அதை செய் கே, நான் மருத்துவ மரிஜூவானா குடிக்கப் போறேன்.
நாம மூணு வாரங்கள் கழிச்சு போகும் போது அது வளர்ந்திருக்கலாம்,
ஆனா இப்ப இந்த மூணு வாரங்கள்,
எனக்கு மூணு வாரங்கள் இருக்கு.
மூணு வாரங்கள் இருப்பது அதிகம் போல் தோணுது.
நான் சந்தோஷமா இருக்கேன்.
மகிழ்ச்சியா இருக்கப் போறேன்.
நான் ஒரு நிகழ்ச்சி நடத்த முடியும், மச்சி.
இது ரொம்ப... என்னால நம்பவே முடியல.
கிப்பியின் நீச்சல் குளம்
- ஹை. - ஹை, போன்.
- எப்படி இருக்க? - நல்லா இருக்கேன்.
நிகழ்ச்சியின் காரணமா என் உற்சாகத்தை கையாள்கிறேன்.
நாங்க பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் தேதிகளில் ஒண்ணு மே மாத கடைசி.
உன் உடல்நல அட்டவணையைப் பார்க்கும்போது,
அதற்குப் போதுமான நேரம் உனக்கு தருவதை உறுதிசெய்ய விரும்புறேன்.
நாங்க விசாரிக்கும் தேதிகளில் அது ஒண்ணுன்னா உனக்கு வசதியா இருக்குமா?
அதை மேலும் தள்ளிப் போட்டா எனக்குத் தோணும்
ஒரே விஷயம், "நான் உயிருடன் இருப்பேனா?
என் உடல்நிலை நன்றாக இருக்குமா?"
சரி.
ஆனா, நான் உயிருடன் இருப்பதற்கான சாத்தியத்தை...
நாம் ஏன் கருதக் கூடாது...
நான் உயிருடன் இல்லாவிட்டால், நான் அங்கு இல்லாதது குறித்து வருத்தப்பட மாட்டேன்.
நான்...
- மேலும்... - ஹோலோகிராம் கிப்பி!
- ...அழகான தியேட்டரில் இருப்பேன். - நீ உயிருடன் இருப்ப.
நான் மறுமையில் தியேட்டரில் இருப்பேன்.
"நான் மிகவும் நேசிக்கும் இனிமையான சமூகம்.
நான் என் அமைதியான நேரத்தை, என் எழுத்து, வீட்டு நேரத்தை நேசிக்கிறேன்,
ஆனா மனதளவில் நான் ஒரு பேச்சு கவிதை கலைஞர்,
லைவ் நிகழ்ச்சிகளை மிஸ் பண்றேன்.
நான் பகிரப் போகும் செய்தி நம்பமுடியாத அளவிற்கு உற்சாகமாக தருகிறது.
டென்வரில் பாரமவுண்ட் தியேட்டரில் நிகழ்ச்சி நடத்தப் போறேன்,
நான் எதற்காக இருக்கிறேன் என்பது பற்றிய கவிதைகளைப் படிப்பது.
சிறப்பு விருந்தினர் ஒருவரும் கலந்து கொள்வார்.
ப்ரீ-சேல் குறியீடு 'புல்லரிப்பு' என்பதாகும்."
நிறுத்து, ரியான்!
- கிப்! - மேக், அது உடைந்து விட்டது!
எப்படி உடைச்ச?
நான் அதை திறந்தேன், தவறா எதுவும் செய்யல.
என்னால அந்த கருமத்த நம்ப முடியாது.
நீ ரொம்ப சீரியஸா இருப்பது போல தெரியுது.
நீ புற்றுநோய் பற்றி பேசப் போவது போல இருக்கு. ஆண்டவரே!
கவலைகள் என்னன்னு நீ சொல்ல முடிஞ்சா.
எனக்கு ஹாட் பிளாஷ் வரப் போகுதுன்னு நினைக்கிறேன்.
அதனுடன் பேச முடியுமா பார்க்கிறேன்.
ஒரு கவலை
என் கவிதைகளை ஹாட் ஃபிளாஷூடன் சொல்ல முடியாது.
நான் மிகவும் பயப்படும் விஷயம்
நான் சிகிச்சை பெறும் முறைகள்
நான் மேடையில் நிகழ்ச்சி செய்யும் திறனை பாதிக்கும்.
மேக், என் குரல் போகிறது.
நல்லது.
நல்லதா. அது நம்ம புது பொன்மொழி.
எங்களை விரோதித்துக்கொள், வாழ்க்கையே! நல்லது, என் குரலை எடுத்துக்கொள்.
குரல் இல்லாமல் இந்த நிகழ்ச்சியை நான் செய்ய முடியாதுன்னு நினைச்சியா?
மூணு வருட கீமோதெரபி என் பார்வை மற்றும் மெமரியை பாதித்துள்ளது
அதனால் என் கவிதைகள் எனக்கு நினைவிருக்குமா தெரியவில்லை,
நான் மானிட்டர் பார்த்து படித்தால் சமாளிக்கலாம்,
ஆனா என்னால் மானிட்டரை பார்க்க முடியாது.
அதனால், அது...
நான் என் கவிதைகளை மீண்டும் மனனம் செய்ய ஆரமிக்கணும்.
குழந்தையா இருக்கும்போது, இருப்பதிலேயே பெரிய எண் 100 தான்னு நினைச்சேன்.
நூற்றி ஒன்றுன்னு என் அம்மா சொன்ன போது நான் வியந்து போனேன்.
நூற்றி என்ன?
இருபது வயதில் உடலுறவு மற்றும் உடலுறவு செயல்களில் ஈடுபட
ஆண் வேணும்ன்னு நம்பினேன்.
அவள் டிராக்டரில் நடனமாடி, பிகினியில் புல்வெளியை வெட்டும்போது,
அவளை எப்படி பார்க்காமல் இருப்பது?
மைக்கிற்கு பதினேழு மெதுவான அடிகள்.
பேசும் முன் ஆழ்ந்து மூச்சை இழுத்தார்.
நான் காதல் அம்பு விடும் அந்த மன்மதனுக்கு தயாராக
இல்லை.
காதல் என்னை நியாயமாற்றவளாக
ஆக்குவதற்கு தயாராக இல்லை.
நீங்கள் தான் உங்கள் வாழ்க்கையின் காதல் என்றால் என்ன ஆகும்?
நான் நினைக்கிறேன், "ச்சீ, அது உண்மையில்லை.
ஏனெனில் நான் முற்றிலும் என் வகை இல்லை."
என்னால் நம்ப முடியவில்லை தெரியுமா.
அதை சொல்ல வேண்டுமா வேண்டாமா என நான் முடிவு செய்வேன்...
ஏன்னா, தற்கொலையுடன் போராடும் பலர் என் நிகழ்ச்சிக்கு வருகிறார்கள்...
ஆனா எனக்கு அந்த எண்ணம் வந்ததில்லை, அதனால் இப்ப அந்த...
எண்ணம் இருக்குன்னு சொல்லாமல் அது குறித்து எப்படி பேசுவது, எழுதுவதுன்னு யோசிக்கிறேன்.
என் வாழ்க்கையின் பெரும்பகுதியை சாக வேண்டும் என்ற எண்ணத்துடன் வாழ்ந்தேன்,
இப்போது இல்லை என்பது மிகவும் விசித்திரமான விஷயம்.
என் இருபதுகளின் தொடக்கத்தில் என்னை நானே வெட்டிக்கொள்வேன்.
ரொம்ப மன அழுத்தத்துல இருந்தேன்.
ஒரு நாள் என் உயிரை மாய்த்துக்கொள்ள முடிவுசெய்தேன்.
சமையலறைக்குள் ஓடி
மிகவும் கூரான கத்தியை எடுத்தேன்
நான்... அதைச் செய்யும் போது என்னால் பார்க்க முடியாது.
அது முடிய வேண்டும். நான் இது போல்...
ஐயோ, இதைப் பற்றி பேசுவது கடினம்.
எனக்கு அதிக இரத்தம் வெளியேறியது.
தமனி இன்னும் அரை சென்டிமீட்டரில் இருந்தது.
நான் இறந்து போயிருப்பேன்.
ஆனால் அந்த நொடி வரை,
தற்கொலை ஒரு சாத்தியக்கூறு என்று நான் நினைத்தேனா என எனக்குத் தெரியவில்லை,
அதன் பிறகு, நான் எப்போதும் அப்படித்தான் நினைத்தேன்.
எனக்கு புற்று நோய் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட போது,
அறுவை சிகிச்சை முடிந்து கண் விழித்தவுடன்,
எனக்கு மன அழுத்தம் இல்லை.
நான் கண் விழித்தேன்...
ஒருவித அன்பான நிலையில்.
நான் இறந்தால் பரவாயில்லை எனத் தோன்றியது.
ஆனால் அது தற்கொலையாக இருக்காது.
குட் லைட்
இன்னிக்கு வென்யூ போறோம்ன்னு நம்ப முடியல.
- நம்ப முடியல. - பெரிய வென்யூ.
அதை செய்வது எப்படி இருக்கும்ன்னு கூட தெரியல.
பாராமவுண்ட்
சரியா இருக்கு.
அடச்சீ!
அடச்சீ
ஆண்ட்ரியா கிப்சன் விற்றுத் தீர்ந்துவிட்டது
நிகழ்ச்சியை அனுபவியுங்க. எப்படி இருக்கீங்க?
வெல்கம். நிகழ்ச்சியை அனுபவியுங்க.
சிறப்பு விருந்தினர் டிக் நொடாரோ
ஐ லவ் ஆண்ட்ரியா
ஹை, டிக்.
உற்சாகமா இருக்கு. முழு உலகமும் இன்றிரவுக்காகக் காத்திருக்கிறது!
அப்படித்தான் தோணுது. மக்கள் உற்சாகமா இருக்காங்க.
- கூட்டத்தைப் பார்க்கணும். - இன்னும் யாரும் வரல.
- ஆனா நான் பொறுப்பை ஏற்கிறேன். - சரி.
சரி, நான் போய் பார்க்கிறேன்.
இந்தப் படிக்கட்டுகளில் பீதித் தாக்கம் இல்லாம நடக்க முடியுமான்னு பார்க்கிறேன்.
அங்க ஆட்கள் இருக்காங்க.
நன்றி. என் பெயர் டிக்.
மேலும், ம்ம்...
நான் எப்படி மூச்சு விடுவேன்?
என் முகத்தில் வண்ணம் இருப்பது போல் தோன்ற வேண்டும்,
அப்போது மக்கள் என்னைப் பற்றி கவலைப்பட மாட்டார்கள்.
ஆரோக்கியமான நபரை போல அங்கு போக வேண்டும்.
கடவுளே.
நடப்பதை நம்ப முடியல.
பேபி, என் உணர்வுகள் குறித்து நான் பயந்ததே இல்ல, தெரியுமா?
ஆனா இப்ப இருப்பவை குறித்து பயப்படுகிறேன்.
சரி, தெரியுமா?
எல்லாரும் உனக்கு ஆதரவளிக்கவும் உன்னை நேசிக்கவும் வந்திருக்காங்க.
அதிகமா, நான்.
உள்ள வாங்க.
ஐந்து நிமிடங்கள் இருக்கு.
- ஐந்து நிமிடங்கள் இருக்கு. பை! - சரி, நன்றி.
எல்லாரையும் கவர்ந்திழு.
அது... அது ஆழ்ந்ததுன்னு யாராவது சொல்லும் அந்த தருணம்.
ஐந்து நிமிடங்கள்.
ஐந்து நிமிடங்கள், ஆண்ட்ரியா.
என் முகத்தில் உள்ள இந்த கோடுகள் எல்லாம்
நான் யார் என்ற கதையைச் சொல்லும்
நான் சென்ற இடங்களைப் பற்றி நிறைய கதைகள்
நான் இருக்கும் இடத்திற்கு எப்படி வந்தேன்
ஆனால் இந்தக் கதைகளுக்கு அர்த்தம் எதுவுமில்லை
சரி.
அவற்றை சொல்வதற்கு, அது உண்மை
நான் உனக்காகவே படைக்கப்பட்டேன்
நான் மலை உச்சிகளில் ஏறினேன்
நீலக் கடல் முழுவதும் நீந்தினேன்
நான் எல்லா எல்லைகளையும் தாண்டினேன் நான் எல்லா விதிகளையும் மீறினேன்
ஆனால் பேபி, நான் உனக்காக அனைத்தையும் உடைத்தேன்
நான் உடைந்திருந்த போதும் கூட
என்னை ஒரு மில்லியன் டாலர் போல உணர வைத்தாய்
நான் உனக்காகவே படைக்கப்பட்டேன்
நான் இங்கிருப்பதை நம்ப முடியல.
நன்றி.
இங்கு வந்ததற்கு நன்றி.
கீமோதெரபி முதல் சுற்றை நான் செய்து கொண்டிருக்கும் போது,
நான்... என் உடலில் கிட்டத்தட்ட எல்லா முடியையும் இழந்துவிட்டேன்.
என் பெருமைமிக்க பெண்ணியக் கால் முடி உதிர்ந்தது.
பிரேஸிலியன் வேக்சிங் பெற்றேன்
வேக்ஸ் இல்லாமலேயே.
ஆனால் புருவங்கள் நன்றாக இருந்தன, தெரியுமா?
இரண்டு கம்பளிபூச்சிகள் பட்டுப்பூச்சியாக மாற மறுத்தன.
ஒரு நாள் காலை என் அம்மா என்னை அழைத்துச் சொன்னார்,
"ஆண்ட்ரியா, நடந்ததை நீ நம்பவே மாட்டாய்.
உன் அப்பா வலது புருவம் முழுவதும் இழந்து கண் விழித்தார்."
மூன்று வருடங்கள் கடத்தினேன், மூன்று வருடங்கள்,
என் அப்பாவின் புருவம் மீண்டும் வளரவே இல்லை.
என்னுடையதை தக்கவைக்க என் அப்பா தன் புருவத்தை இழந்தார்.
அதை நம்ப நீங்க அற்புதங்களை நம்ப வேண்டியதில்லை.
அன்பை மட்டும் நம்பினால் போதும்.
நான் எந்த வகையிலும் இயற்கை அல்ல.
அனைத்தையும் கண்டு வியக்கும் நபரல்ல.
நான் பாதுகாப்பாக இருந்தவள்.
பல வருடங்கள் மழையில் நனைந்ததில்லை.
தங்குமிடத்தை தீவிரமாக எடுத்துக் கொண்டேன்.
அழகு என்னை வேட்டையாடியது.
அது அனைவரையும் வேட்டையாடுகிறது.
ஆனால் அதை நான் மீறிவிட்டேன்.
கவலை, வருத்தம், மறுமை வாழ்க்கை அல்லது ஒரு வார இறுதி பற்றிய
வாக்குறுதியில் மறைந்து.
பிறகு ஒரு நாள்,
நியூ ஆர்லியன்ஸில் உள்ள ஒரு ரெட் வெல்வெட் தியேட்டரில்,
மாயா ஏஞ்சலோ மேடையில் நடந்து செல்வதைப் பார்த்தேன்.
மைக்கை நோக்கி பதினேழு மெதுவான அடிகள்.
பேசுவதற்கு முன் சுவாசித்தார்.
அந்த சுவாசத்தில் கடவுள் பிறப்பதை என்னால் கேட்க முடிந்தது.
நான் அப்படி எதையும் உணர்ந்ததில்லை.
நான் வீட்டிற்கு வந்ததும் அந்த உணர்வின் பெயரை என்சைக்ளோபீடியாவில் தேடினேன்:
"புல்லரிப்பு."
பிறகு நான் நினைத்தேன் "என்னால் இதை செய்யமுடியும்."
என் வாழ்க்கையிலிருந்து எச்சரிக்கை என்பதை எடுத்துவிட்டேன்.
எல்லாம் அதைத் தொட அனுமதித்தேன்.
தொலைக்காட்சியில் கெய்ட்லின் கிளார்க்
ஹாக்கீஸுடனான தனது மூன்றாவது சீசனில்,
பறவைகளின் V போல வளைந்த கிராஸ்ஓவர்
மைக்கேலேஞ்சலோவின் பிரஷ் போல பெயிண்ட் வழியாக பறந்தார்:
222 புல்லரிப்பு.
என் செல்ல தங்கை, 14 வருடங்களில் முதல் முறையாக நிதானமாக,
அம்மாவின் கண்கள் பச்சை நிறத்தில் இருப்பதை கவனித்ததாகச் சொல்ல போன் செய்தாள்:
555 புல்லரிப்பு.
ஒரு கட்டத்தில், எல்லாம் அதைச் செய்யத் தொடங்கியது:
ஒரு உண்மையான மன்னிப்பு, ஒரு எதிரியின் காதல் கவிதை,
கண்டப் பிளவுக்கு மேல் உதயமாகும் சந்திரன்.
திடீரென்று, உலகில் எதுவும் இறக்கவில்லை.
எப்போதாவது அதை உணர்ந்துள்ளீர்களா?
உலகில் எதுவும் இறக்காமல் இருக்கும்போது ஒரு நொடி?
888 புல்லரிப்புகள்.
நான் என் வீட்டில், கீமோதெரபி தொடங்கி நான்கு மாதங்கள்,
என் கண் இமை முடி அனைத்தும் என் கன்ன எலும்புகளில் விழுகின்றன.
அது நான் செய்யாத 400 விருப்பங்கள் என்பதை உணர்ந்தேன்.
இப்ப அந்த மேஜிக்கிலிருந்து தப்ப முடியாது.
அழகு என்னைப் பிடித்துவிட்டது, என்னை ஒருபோதும் விடவில்லை.
உலக சாதனையைப் பற்றிய விஷயம் என்னவென்றால்,
எனக்குப் பிறகு யாராவது அதை செய்தால்,
எனக்குப் பிறகு அதை செய்வார்கள்,
முயற்சி செய்யாமலேயே
அதை மீண்டும் செய்யும் அளவிற்கு,
நான் அதை மிகவும் விரும்புவேன்,
ஏ, கிப்பி!
என் நண்பர், "சரி, நீ உன் வாழ்க்கையின் காதலாக இருந்தால் என்ன ஆகும்?" என்றார்.
"பூமராங் வேலன்டைன்"
நான் நினைத்தேன் "ஐயோ, கடவுளே, அது உண்மையல்ல,
ஏன்னா நான் என்னுடைய வகையைச் சேர்ந்தவள் அல்ல."
எனவே 12:31 க்கு...
"வாழும் ஆதாரம்"
...அவர் தனது உயிரைக் காப்பாற்ற முடிவு செய்தபோது,
நானும் அதைச் செய்தேன்.
என் முழு இதயமும், என் முழு மனமும், வாழும் ஆதாரத்துடன் வீடு சென்றது.
அடுத்த கவிதை மேகனுக்கு, ம்ம்...
என்ன ஒரு...
நான் புற்றுநோயை பிக் சி என்று அழைக்கும்போது...
"கார்டியன் ஏஞ்சல் ஃபிஷ்"
...நான் சொல்வது பெரிய கடல்னு அவளுக்கு மட்டும்தான் தெரியும்.
அங்கு நாங்க எங்க மூழ்காத டைட்டானிக்கை பார்த்தோம்.
அவளுடைய இதயம் கதவு
அது மிகவும் அகலமாகத் திறந்ததால் கீல்கள் உடைந்து
என்னை மிதக்க வைத்தது,
நான் அறுவை சிகிச்சையிலிருந்து கண் விழித்தபோதும்
என்ன கண்டுபிடித்தார்கள் என்று அவளிடம் கேட்டேன்.
கவிதையை அற்பமானது என்று நினைப்பவர்களுக்கு,
சொல்ல முடியாத அளவுக்கு கடினமான, அழகான ஒன்றை யாராவது சொல்லித் தர வேண்டிய
அவசியம் இருந்ததில்லை.
நிகழ்ச்சிக்கு வந்ததற்கு அனைவருக்கும் நன்றி.
இது எனக்கு ரொம்ப முக்கியம்.
நன்றி, அற்புதமான இரவாக இருந்திருக்கும்ன்னு நம்பறேன்.
ஐ லவ் யூ ஆல்.
என் மனதின் ஆழத்திலிருந்து நன்றி கூறுகிறேன்.
மிக்க நன்றி.
நன்றி.
கடவுளே!
எனக்கு நம்பிக்கையே இல்ல.
கடவுளே.
அன்பு காரணமா அழறியா?
ஆம்.
சிறப்பாக இருந்தது.
எனக்குப் பல உணர்வுகள் இருந்தன, நான் இப்படி உணர்ந்தேன்...
உணர்வுகள் நிரப்பப்பட்ட பலூன் போல இருந்தேன் நான் வெடிக்கப் போகிறேன்.
நான் உணர்ந்ததை விட நான் மிகவும் பாதிக்கப்படக்கூடியவளாக உணர்ந்தேன்.
நான் கடைசியா அங்க சென்றபோது, கேன்சர் மார்க்கர் மிகக் குறைவா இருந்தது.
அதனால், உட்செலுத்தலுக்கு நேரடியா செல்வதற்குப் பதிலா,
முதலில் ஸ்கேன் செய்யணும்ன்னு சொன்னேன்.
இப்ப முடிவுகளுக்கு காத்திருக்கிறேன்.
நேற்றிரவு முழுதும் நான் தூங்கவேயில்ல.
வலி அதிகம் இருந்தது.
இடுப்பு எலும்பு முதுகில் உடைந்து விடுவது போல் இருந்தது.
ஸ்கேன் முடிவுகள் என் ஃபோனில் வந்தது
அவற்றை இன்னும் திறக்கவில்லை.
இது ரொம்ப உணர்ச்சிமிக்கதா இருக்கு, ஏன்னா...
அது என்ன?
- அங்க. - என்ன?
அது இனிமையாக இருந்தது.
அது உதவ வந்தது போல் தோணுது.
எங்க முற்றத்தில் லவ்பேர்ட்ஸ் என்றழைக்கும் இரண்டு ஆமைப் புறாக்கள் இருந்தன.
பல மாதங்கள் இருந்தன.
இப்ப சில வாரங்களாக,
ஒண்ணு தான் இருக்கு.
அது ஆமைப் புறாவின் சத்தம்.
நான் அதைப் பார்த்தேன்
சோகமானேன், ஆமைப் புறாக்கள் வாழ்நாள் முழுவதும் இணை சேரும் என்று அது கூறியது.
ஒன்று இறந்தால்...
மற்றொன்று ஒரு வருடம் துக்கத்தில் இருக்கும்,
தனது...
துணையைத் தேடி.
என்னை மகிழ்விக்கும் வகையில் இப்போது என்ன நடக்கக் கூடும் என்றால்
இன்னொரு ஆமைப் புறா அங்கு வந்து
அனைத்தையும் சரிசெய்யும்.
ஒருவேளை அந்தப் புறா நல்ல மரத்தைப் பார்த்திருக்கலாம்
"இங்கு வா" என்று சொல்லியிருக்கலாம்.
ஏன்னா அது...
இல்லை.
நான் உன்னுடன் நல்ல மரத்தை விட மோசமான மரத்தில் இருப்பேன்.
ஸ்கேன் முடிவுகளை வாங்கி, இங்க வந்து திறந்து பார்ப்போம்.
ஓ, எனக்கு குமட்டுது.
ம்ம். எனக்கும்.
ஆம், பல பாகங்களுக்கு பரவியிருக்கு.
- அது என்ன சொல்லுதுன்னு படிக்கலாமா, பேபி? - இரு.
ஒரு நிமிஷம் இரு, சரியா?
"நிச்சயமற்ற முக்கியத்துவம் வாய்ந்த...
இருதரப்பு நிலை 2 கருப்பை வாய் நிணநீர் கணுக்களுடன் உள்ளேற்றம்.
பரவும் புற்று நோயின் இடைவெளி முன்னேற்றம்
மார்பு, வயிறு மற்றும் இடுப்புப் பகுதியில்."
அதுதான் நான் உணர்வது.
அது எங்கும் இருக்கிறது.
என் வயிற்றில் ஒன்று இருப்பது பயமாக இருக்கிறது.
எனக்கு செய்தி கிடைக்கும் போது,
நான் நிகழ் தருணத்திற்கு திரும்பி வரேன்னு நினைக்கிறேன்.
அது மிகவும் சுலபமானது.
உனக்காக அதைப் பிடிச்சிருக்கு!
என்னுடைய நம்பிக்கையான சிறு தருணங்களில் இருக்க விரும்புறேன்.
எனக்கு இன்னும் நம்பிக்கை இருக்கு.
அப்படியா?
கருமம்! என் உடம்பு முழுவதும் புற்று நோய் இருக்க வேண்டாம்.
நிஜமாகவே இருக்க வேண்டாம்.
இந்த கடைசி செய்தி எனக்கு கிடைத்த போது,
நான் நினைச்சேன்
"நான் இதன் காரணமா சீக்கிரமே இறக்கப் போறேன்."
நான் மேக்குடன் ஒரு ட்ரிப் சென்று,
இப்படி சொன்னா, "இந்த ட்ரிப் என்னை மீண்டும் மகிழ்ச்சியில் தள்ளும் விதத்தில்...
என் வாழ்க்கைக்கு நான் சரணடைய முடியுமா
என்பதைப் பார்ப்பதற்கான ஒரு வேண்டுமென்றே போகும் ட்ரிப்."
எனவே நாங்க ஒரு ட்ரிப் போனோம், மேலும்...
நான் அதை அப்படியே எடுத்துக்கிறேன்.
திடீரென என் பாரம் எல்லாம் குறைஞ்சுது.
முழு உலகமும் வண்ணம் மாறியது போல் இருந்தது.
ஆரம்பத்தில், இன்னும் இரண்டு வருடங்கள் வாழ வேண்டும் என
நினைத்தது நினைவிருக்கிறது.
நான் நினைச்சேன், "அது ரொம்ப குறைவு."
இப்போது... நான் நினைக்கிறேன்...
"கடவுளே, அது ரொம்ப அதிகம்."
ஒரு நொடியே அதிகம்.
இங்கு உட்கார்ந்து மேக்கின் முகத்தைப் பார்க்கும் ஒரு நிமிடம் அதிகம்.
எனக்கு அது இரண்டு வருடங்கள் கிடைக்குமா?
இந்தக் கடைசி வருடங்களில் முந்தைய எல்லா வருடங்களையும்
விட மிக நீண்ட காலம் வாழ்ந்ததா உணர்கிறேன்.
இது இந்த மாதிரி தான் இருந்தது... ஆஹா!
நான்...
ஆஹா, இந்த வாழ்க்கை கிடைத்துள்ளது.
மேலும்...
நான் இன்னிக்கு இறக்க மாட்டேன். அது நிச்சயம்.
எனவே ஆஹா, நான்...
ஆஹா, எனக்கு நாளையும் கிடைக்கும்.
அடுத்து என்ன ஆச்சு?
எனக்குத் தெரியாது.
நான் மர்மத்தில் வாழ விரும்புகிறேன், தெரியுமா?
என்னுடைய...
கடைசி நொடி இப்படி இருக்கணும்னு நான் ஆசைப்படுறேன்...
"இது போன்ற பல நொடிகள் எனக்கு இருந்திருக்கணும்."
எனக்கு ஒளி வருடங்களைக் கொடுங்கள்
ஆனால் எனக்கு இருண்டவையும் வேண்டும்
துயரம் என் இசைக்குழுவில் பாடகி. அவள் ஒரு பயணிகள் வேன்
உண்மைக்கு நேரடியான ஒரு குறுக்குவழி
நைட்ஷேட்களிடமிருந்து கற்றுக்கொள்
அவை இருண்ட இடங்களில் வளரும்
இத்தனை முறை நாம் கொட்டப்படாவிட்டால் நாம் வந்திருப்போமா
இந்த பூமியின் சொர்க்கத்தில் நான் வீணாக்க விரும்பாதது என்ன?
ஒரு அதிர்ஷ்ட நாணயத்தை எடு
நான் உன்னை மணப்பேன் உன் பணத்திற்காக, அன்பே
நோவோகைனை என் ஞானப் பற்களிலிருந்து விலக்கி வை
அனைத்தையும் உணர வேண்டும்
உப்பு பிறகு புளிப்பு பிறகு இனிப்பு
உன்னை முத்தமிட்டு காதலின் பெயரை எழுத விரும்புகிறேன் என் இடிந்து விழும் சுவர்களில்
அவற்றை உங்கள் காலடியில் வை
என்னுடைய மீதங்களுடன்
உப்பு பிறகு புளிப்பு
பிறகு இனிமை
தாழ்வாரத்திற்கு வா, அன்பே
சரியான வானத்தைப் பார்
சூரியனையும் சந்திரனையும் ஜூன் மாத இடியையும் பிடித்துக்கொண்டு
அது பறவைகளுக்கும் மழைக்கும் பறக்கக் கற்றுக்கொடுக்கும் போது
எனக்கு சரியானது தேவையில்லை
இல்லை, நான் உண்மையைத் தொட விரும்புகிறேன்
முயற்சிப்பவர்களையும், வாழ்பவர்களையும், இறப்பவர்களையும் நான் போற்ற விரும்புகிறேன்
அன்பானவர்கள் பெரிய தவறுகளைச் செய்யும் முறை
ஒரு அதிர்ஷ்ட நாணயத்தை எடு
நான் உன்னை மணப்பேன் உன் பணத்திற்காக, அன்பே
அப்போ என் ஞானப் பற்களில் இருந்து நோவோகைனை விலக்கி வை
அனைத்தையும் உணர விரும்புகிறேன்
உப்பு பிறகு புளிப்பு பிறகு இனிப்பு
உன்னை முத்தமிட்டு இடிந்து விழும் சுவரில் காதலின் பெயரை எழுத விரும்புகிறேன்
அவற்றை உங்கள் காலடியில் வைக்க விரும்புகிறேன்
மீதமுள்ள என்னுடன்
- எனக்கு வேறு எதுவும் தேவையில்லை - எனக்கு வேறு எதுவும் தேவையில்லை
- வாழ்க்கை காதல் ரத்தம் சிந்துகிறேன் - வாழ்க்கை காதல் ரத்தம் சிந்துகிறேன்
உப்பு பின்னர் புளிப்பு
பின்னர் இனிமை
மிகவும் இனிமை
வாழ்க்கை காதல் ரத்தம் சிந்துகிறேன்
- மிகவும் இனிமை - மிகவும் இனிமை
மிகவும் இனிமை.
மொழிபெயர்த்தவர்: கே. அனுராதா