Vertaling: Trilker
Jij daar met de pet. - Ik?
Mag ik je tas?
Sterke drank. Drie of vier liter.
Maar die heb ik gekocht. - Ja.
Maar je bent te jong en het is illegaal.
Of wil je gearresteerd worden voor smokkel? - Nee.
Goed. Haal je tas beneden op. - Sorry.
Tuurlijk.
Lelijke trut. Ik haat dat soort lui.
GRENS
Hoi. - Hallo, Tina.
Nee. Blijf. Verdomme.
Ik wist niet dat je zo vroeg thuis zou zijn.
Ze moet in bad. Ja, we hebben schurft.
Brave hond. Ja, goede hond.
Hoe was je dag?
Ja...
Ik ga er even uit. - Goed, oké.
Lieverd... lieverd.
Ben jij de ster van dit huis? Brave hond.
Nee... Ze noemen gespierde honden weer vechthonden.
Hoeveel hondengevechten heb je hier in de buurt gezien?
Verdomme.
Ga je niet een beetje proeven?
Chinchilla's, verdomme. Ze nemen alles over.
Prooidieren.
Wat heb je vandaag gedaan?
Wat?
Neem me niet kwalijk.
Ja?
Alles is in orde. Dank je. - Geen probleem.
Je telefoon alsjeblieft.
Er staan mensen te wachten. - Je telefoon hier alsjeblieft.
Waarom? - Doe het gewoon. Het duurt maar even.
Wat doe je?
Robert.
In zijn mond.
Kom.
Ik bel de politie.
Neem me niet kwalijk.
Wat is dit?
Raad eens.
Geef antwoord.
Een larvenkweker.
Hou je van insecten?
Je kunt gaan.
Tot ziens.
Dat was het?
En een pakje John Silver. - Ja.
Hallo. Hoi pap.
Wat eet je daar?
Tina. Wat leuk om jou te zien.
Ik heb gisteren gebeld dat ik zou komen. Weet je nog?
Ja, misschien.
Nu je het zegt...
Hoe gaat het, lieverd?
Gewoon druk met werk.
Pak er maar een.
Twee. - Goed dan...
Drie dan.
Long John Silver-sigaretten.
Hoe gaat het met die oplichter?
Roland?
Zoals gewoonlijk.
Hij was vorige week op een hondenshow in Umeå.
Maar hoe gaat het met jullie?
Met ons gaat het goed. We zijn...
Zoals gewoonlijk. - Slaap je samen?
Daar ga ik niet met jou over praten.
Lieverd, ik wil gewoon niet dat hij misbruik van je maakt.
Het is jouw huis.
Ik vind het gewoon fijn dat er iemand is.
Hij is best een aardige vent.
Elf.
Ik ben vandaag bij papa geweest.
Houdt hij nog steeds van mij?
Die oude knar...
Binnenkort weet hij niet eens meer wie je bent.
Gaat hij achteruit.
Het gaat op en neer.
Dat is triest om te horen.
Nee, nee.
Lopen.
Sla dat beest.
Hoi. Agneta. - Tina.
Dus je vindt een geheugenkaart vol kinderpornografie
bij iemand die je nog nooit hebt gezien. Hoe ging dat?
Ik wist niet wat er op de kaart stond, maar... - Maar wat?
Ik rook het aan hem. - Hoe dan?
Ik kan het gewoon voelen.
Ik voel het gewoon.
Schaamte, schuldgevoel, woede.
En andere dingen ook. En dan combineer ik dingen gewoon.
De man ontkent natuurlijk alles.
We pakken hem op in bezit hebben,
maar we vermoeden dat hij degene kent die de films maakt.
We hebben zijn telefoon onderzocht.
Daaruit blijken herhaalde bezoeken
aan een gebied in Svaneholm, buiten de stad.
We houden het al een tijdje in de gaten, maar we zitten vast.
Wat wil je dat ik doe?
Ik krijg geen huiszoekingsbevel zonder aanwijzingen.
Ik weet niet eens welk appartement het is.
Is het echt mogelijk om te ruiken wat mensen voelen?
Ja.
Dat klinkt gezellig.
Nee, ik denk dat we het net zo moeten doen als de vorige keer.
Neem me niet kwalijk. Het eten is voor meer mensen.
Neem me niet kwalijk.
Nogmaals hallo.
Hij lijkt schoon.
Hij heeft iets bij zich.
Weet je het zeker? - Ja.
Ga je met me mee?
Niets? - Niets dat voor ons van belang is.
Jij had het moeten doen, niet ik.
Om het in wetenschappelijk te zeggen, zij... hij...
Ze heeft een vagina, geen penis.
En het was nogal gênant.
Goed. Maar is hij...
Heeft ze een operatie gehad? - Ik heb het niet gevraagd.
Ze heeft een litteken op haar staartbeen, maar het zit vrij hoog, dus...
Wat? Een litteken?
Een litteken. Daar.
Ik moet me verontschuldigen.
U hebt het recht om een klacht in te dienen als u wilt.
Niet nodig.
Nog iets anders?
Dit is misschien een beetje persoonlijk, maar... - Ja?
Wie ben je?
We zijn klaar. Je kunt gaan.
Ik heb geen haast.
Wat kan ik zeggen? Ik reis.
Ik blijf ergens een tijdje.
En dan ga ik verder.
Om insecten te bestuderen?
Onder andere, ja. En jij?
Woon je hier in de buurt?
In Skogsnäs.
Dichtbij de eilanden.
Dat hotel in Riddersborg...
Is het goed? - Ja.
Wil je daar blijven?
Kan zijn.
Ik heet Vore.
Oké.
Ik vroeg me iets af. - Ja?
Mijn litteken... - Ja?
Wanneer heb ik dat gekregen? - Nou, jij...
Je viel op iets scherps als een klein meisje.
Een rots als ik het me goed herinner.
Hoe klein?
Ja...
Drie jaar, misschien.
Had ik hechtingen? - Zeker.
Ze hebben je gehecht,
naald, draad en al.
Was ik in het ziekenhuis?
Dat zou ik toch nog moeten weten.
Je was drie jaar.
Hoe kon je dat nog weten?
Stop.
Tina, ik ben blij je te zien. De weeën zijn begonnen. Kun je ons rijden?
We hebben nogal haast. - Even wachten.
Heel erg bedankt voor het rijden, Tina. Het is heel aardig van je.
Voorzichtig.
Wat wil je?
Kan ik hier bij jou blijven? - Nee, waarom?
Ben je dronken? - Ik, nee...
Ik denk zoveel aan je. Kunnen we niet gewoon proberen?
Roland, ik kan niet.
Maar we kunnen proberen... - Nee.
Nee, het doet pijn. Roland, ik kan niet. - Ik stop gewoon.
Verdomme.
Het is altijd iets met jou.
Je moet ook een beetje denken aan mijn behoeften.
Wat een verrassing.
Ik kwam toevallig langs.
Toevallig?
Wat doe je? - Maden verzamelen, zoals je ziet.
Wil je er een proberen?
Nee.
Dat moet je niet doen. Het is walgelijk.
Wie zegt dat?
Iedereen.
Je weet dat je het wilt.
Toe maar.
Nee.
Ze smaken niet slecht, toch?
Hoe bevalt het hotel?
Het is triest, maar het gaat wel.
Ik heb geen keus.
Wel dan?
Rustig, zei je? - Ik ben ze vergeten.
Het spijt me. - Het is oké.
Hallo. - Ik kijk tv.
Wat was dat geluid? - Ik heb een gast meegenomen.
Een gast? - Hij huurt het huisje.
Hoi.
Ja...
Vore. - Wat?
Vore.
Roland.
Leuk je te ontmoeten.
Werkt de koelkast? - Zeker.
Hoe kom je daar aan? - Dit?
Ja.
Ik ben als kind door de bliksem getroffen. - Nee.
Kijk.
Bliksem is geen lachertje.
Je kunt het aanraken als je dat wilt.
Ik ben moe. Ik denk dat ik terug ga. - Ja.
Wie was dat in vredesnaam? Een seriemoordenaar?
Een oude bekende.
Had je niet eerst met mij kunnen overleggen?
Nou, slaap lekker.
Wat is er met hem? - Hij gaat iets vreselijks doen.
Hij ruikt naar schaamte. En seks.
Hij gaat misschien gewoon naar huis om porno te kijken.
Tina. Je trekt de aandacht.
We gaan weer naar de auto. - We moeten het appartement vinden.
Ging het daar niet om?
Oké. Maar wees discreet.
Kom op. Wat doe je?
Er is daar een baby. - Wat doe je in vredesnaam?
Verkeerd appartement, sorry. - Wie is het?
Ze keken door de brievenbus naar binnen.
Het spijt me. Ze is in de war. Dit is het verkeerde gebouw.
Kom op.
Moeten we de politie bellen? - Nee. Het spijt me. Kom.
Met een onderzoek dat zo gevoelig is
moeten we extra voorzichtig zijn.
Ze deden daar iets met een kind. Ik ben er 100% zeker van.
Echt? - Je moet daar naar binnen gaan.
Ze doen er iets vreselijks. Ik weet het.
Ik dacht ook dat ik een baby hoorde.
Als er een baby was, is die nergens geregistreerd.
Weet je het zeker? - Ja. Ik heb het nagekeken.
Wat een prachtige plek. - Ja. Zoals in sprookjes.
Ik fantaseerde over feeën die hier dansten.
Dat deden ze ook. Vermoedelijk.
Ik geloof niet echt in dat soort dingen.
Je wilt dat het waar is. Het zou geweldig zijn, maar...
Maar?
Als kind dacht ik dat ik speciaal was.
Ik had allemaal ideeën over mezelf.
Maar toen ik opgroeide, besefte ik dat ik gewoon een mens was.
Een lelijk, raar mens met een chromosoomfout. - Een chromosoomfout?
Er is niks mis met jou.
Het gaat over...
Hier beneden.
Onder andere.
Ze zeggen dat het vrij ongewoon is.
Als je anders bent dan anderen, is dat omdat je beter bent dan zij.
Dat hoef je niet te zeggen.
Ik kan geen kinderen krijgen.
Je moet niet te veel luisteren naar wat mensen zeggen.
Ik weet niet hoe ik haar moet vasthouden. - Kom maar.
Stefan? Hoi.
Hoi.
Ik ben de huurder van Tina.
Tina heeft het genoemd.
Hoi. Ik ben Esther. - Vore.
Ik kwam kijken of ik een pan kon lenen.
Tina was niet thuis, dus...
Mijn goedheid...
Wat een schatje.
Is er al een naam?
Elsa, dat denken we.
Dan moet ik jullie feliciteren.
Nogmaals gefeliciteerd.
Doei.
Ze zitten meestal 's avonds in de bar op de hoek.
Dan hebben we een uur.
Ze zijn hier pas geweest. De baby ook.
Wat ben je in hemelsnaam aan het doen? Voorzichtig.
Het stinkt naar zweet.
In Godsnaam...
Het babybed in het appartement begrijp ik niet.
Het babybedje?
Dat hebben we sinds we een kindje van een jaar oud verzorgden.
U kunt het navragen bij de sociale dienst. Het is geen geheim.
Ik zal je hier iets laten zien.
Walgelijk. Zet het uit. - Heb je het niet opgenomen?
Absoluut niet. - Patrick...
Je vingerafdrukken zitten op de camera. Je DNA zit er op.
Wie is dat kleine meisje? - Geen idee.
Hoe oud is zij? Kijk maar eens. Hier.
Is dit niet jouw schoen?
Nee. Veel mensen hebben zwarte sneakers.
Je kunt de uitgang na de tunnel nemen.
Die vent is ziek.
Tina. Kom.
Wat doe je? - Kom naar die vent kijken.
Hij loopt constant in en uit.
En?
Tara en haar dochter doen vreemd sinds hij er is. Ze voelen zich niet op hun gemak.
Waarom zou je hem in hemelsnaam verhuren?
Kan het een beetje zachter?
Dit keer is het een lange rit.
Braaf meisje. - Succes.
Misschien word ik deze keer Best in Show.
Bel je als er iets gebeurt, oké?
Wat kan er gebeuren? - Nee...
Een momentje.
Heb je mij gemist?
Ik zei: Heb je me gemist?
Ik ben misvormd. - Hou je stil.
Je bent absoluut perfect.
Wie ben ik?
Je bent een trol. Net als ik.
Jij bent gek.
Een trol? - Ja.
De chromosoomwisseling die je de staart gaf
laat je ruiken wat mensen voelen.
De bliksem achtervolgt je.
Staart? - Ja.
Een staart.
Afgesneden. Weggegooid.
Slechte kleine staart.
Zijn er meer?
Ik ken een kleine groep in Finland.
Ze reizen rond.
Om ze te vinden, moet je ze je laten vinden.
Ik denk dat ik ze op een dag mij laat vinden.
Misschien wil je mee?
Ja.
Hoe kennen jullie elkaar?
Ik ben een oude vriend van het gezin.
Ja. Ik begrijp het.
En jij werkt met honden? - Ja, ik heb er nu drie.
Tara en haar dochters.
We zijn net naar een hondenshow in Gävle geweest.
Laat haar maar gaan.
15 flessen sterke drank kunnen ook "voor persoonlijk gebruik" zijn.
Je ziet er een beetje moe uit.
Wanneer heb je vakantie gehad?
Waarom zei je niets?
Waarom heb je zo lang gewacht?
Je hebt je aangepast aan de menselijke wereld.
Je hebt een baan, een huis. Er is veel waarvan je niets weet.
Mensen zijn bang voor ons, en terecht.
Ze weten dat er wraak komt.
Wraak?
Ik weet niet wat er met je ouders is gebeurd.
Ze voerden medische experimenten uit op de mijne.
In de jaren '70.
Ze hebben ze 10 jaar lang in leven gehouden
terwijl ze hen martelden.
Ik ben van het ene naar het andere weeshuis verhuisd.
Vreemd genoeg vond ik het niet zo leuk
Ben je misbruikt?
Het maakte me niet veel uit.
Ik ben niet zwak zoals zij.
Ik heb net de politie geholpen
pedofielen te vangen.
Walgelijke, verdorven mensen. - Werkelijk?
Een heel gewoon stel.
In een gewoon IKEA-appartement.
Mensen zijn parasieten die alles op aarde gebruiken
voor hun eigen vermaak.
Zelfs hun eigen nageslacht.
Het hele mensenras is een ziekte, zeg ik je.
Niet alle mensen zijn slecht.
Mijn vader bijvoorbeeld...
Hij heeft je hele leven gelogen.
Oh mijn god. Je laat me schrikken.
Ken je me nog?
Wat bedoel je? Natuurlijk ken ik mijn eigen dochter.
Wie is dat?
Waar heb je het over?
Heel mijn leven... heb ik me lelijk gevoeld
en misvormd - Ik begrijp er niets van.
Ze hebben me gepest...
zo lang als ik me kan herinneren.
En je hebt nooit iets gezegd.
Je moet aardig zijn voor mensen. Je bent niet aardig.
Je bent boos en gemeen. Ik vind je niet leuk.
Luister naar mij. - Ja.
Ik zal luisteren als je vriendelijk spreekt
niet boos.
Papa. - Papa is dood.
En mama is ook dood.
Het is nu geen bezoektijd. Je stoort de andere bewoners.
Ze is niet aardig. - Wie zijn mijn echte ouders?
Je kunt morgen terugkomen. - Papa, waar zijn zij?
Papa, loop niet weg.
Een kort dutje en dan is het koffietijd.
Ik moet je vragen nu te vertrekken. - Papa?
Het is goed morgen terug te komen, oké?
Kun je afstand houden?
Tara is vrij gevoelig na de wedstrijd.
Het is niet goed voor haar dat ze zich zo druk maakt.
Waar was je? Wat is er gebeurd?
Ben je gek? Wat is er met jou aan de hand?
Wat is er met jou aan de hand? Wat heb ik gedaan?
Wat gebeurt er in vredesnaam? - Je gaat weg, Roland.
Wat? Nu?.
Nee, niet de tv. Nee...
Wat in godsnaam?
Maak je een grapje?
Zie ik eruit alsof ik een grap maak?
Nee.
Dan ga ik naar bed.
Wanneer ik morgen wakker word...
wil ik dat je weg bent.
Heb je mijn bed opgemaakt?
Wat heb je met de koelkast gedaan?
Soms heb je wat privacy nodig.
Ik heb Roland eruit geschopt. - Ja, oké.
Ik wil niet leven zoals ik heb gedaan.
Weet je het zeker? - Ik heb niets te verliezen.
Je moet erover nadenken.
Onze manier is geen gemakkelijk leven.
Het is zwaar.
Maar het kan mooi zijn. - Erg mooi.
Ze hebben ze geen pijn gedaan.
Ze filmen gewoon.
En nemen foto's.
Waar komen deze kinderen vandaan?
Ik weet het niet. - Jij liegt.
Alsjeblieft, ik kan het niet... - Je bent bang voor iemand.
Ik heb hem maar één keer gezien.
Patrick kent hem.
Dus het is een man. Ken je zijn naam?
Het resultaat van dit onderzoek was te verwachten. Je bent beroemd geworden.
Je zou hetzelfde gedaan hebben. - Houd je mond, zwijnen.
Ik hoop dat ze je opsluiten en de sleutel weggooien.
Hou je stil, verdomde agenten.
Kijk uit. - Verdomme.
Je hebt hem gemist. - Verdomme.
Ren weg. - Hou je stil.
Moet ik uitstappen? - Waar wacht je op?
Kutpolitie.
Verdomme...
Ga er uit...
Geen beweging. Politie.
Verdomme. Volg hem, godverdomme.
Ruik je iets?
Nee.
Ik moest het doen voordat hij begon te praten.
Dus jij hoort bij hen? - Ja.
Het is walgelijk.
Walgelijk dat mensen niet van hun eigen nageslacht kunnen afblijven.
Maar je helpt ze. - Ik help ze zichzelf pijn te doen.
Maar ze hebben niet veel hulp nodig.
Heb je daarom
die baby in de koelkast of wat het ook is?
Het is geen baby.
Het is een hiisit.
En maak je geen zorgen. Het gaat goed in de koelkast.
Wat is het? - Zoals ik al zei, het is een hiisit.
Een onbevrucht ei.
Heb jij het gebaard? - Ja.
Ze komen regelmatig uit mij.
Ze kunnen op mensenkinderen lijken
maar een hiisit is geen kind.
Het lichaam is zacht als klei.
Ze voelen niets. Ze kunnen alleen eten en slapen.
Ze leven niet lang. - Wat doe je met hen?
Heb je wel gehoord van wisselkinderen?
Ze namen ons mee.
Ik neem hun kinderen.
Wat doe je met hen?
Ik verkoop ze.
Waarom?
Ze moeten lijden zoals wij hebben geleden.
Je bent ziek...
Je bent ziek.
Dat zou ik zijn als ik mens was, maar dat ben ik gelukkig niet.
Wat is er gebeurd?
Ik ging gewoon de post halen.
En toen ik terugkwam...
Ik...
"Je bent geen mens, kom je op de veerboot?"
Ik had niet gedacht dat je zou komen.
Het spijt me.
Het is niet te laat.
We hebben een taak.
We kunnen onze soort voortzetten.
Jij en ik.
We zullen weer met veel zijn.
Ik kan het niet.
Ik zie het nut van de wreedheid niet.
Dus je wilt mens zijn?
Ik wil niemand pijn doen.
Is het menselijk om zo te denken?
Misschien zien we elkaar weer.
Vore.
Hij sprong.
Ik zie hem nergens. - Hij viel in het water.
Ik wacht in de auto.
Dus je bent toch niet zo hulpeloos.
Tina, lieverd...
We wilden alleen een meisje om voor te zorgen.
Ik...
Ik werkte bij...
Saint Jörgen toen.
Saint Jörgen? - Ja.
Het psychiatrisch ziekenhuis.
Waren mijn ouders daar? - Ja.
Er waren er veel daar...
in die tijd.
Hoe lang? - Ze...
Ze hebben het niet lang overleefd.
Ik was alleen een verzorger.
Maar ik bood aan om voor je te zorgen.
Hadden ze een naam voor mij?
Ja... Reva.
Mooi.
Ze liggen begraven
op de oude begraafplaats achter het hoofdgebouw.
Tina...
Het spijt me... - "Tina"...
WELKOM IN FINLAND HET LAND VAN DE 1000 MEREN
Naar de roman "GRÄNS" van John Ajvide Lindquist
Vertaling: Trilker